Alle soorten › Pelikaanachtigen › Reigers › Cocoireiger
Cocoireiger | Ardea cocoi
Cocoi Heron | Garza cuca | Garça-moura
De cocoireiger is de grootste reiger van Zuid-Amerika. Hij staat vaak lang roerloos aan de oever van rivieren en meren en jaagt op grote vissen. In het gidsgebied is hij een vogel van het laagland, zowel ten oosten als ten westen van de Andes.
Geluid
Een diep, krassend graak, vooral bij het opvliegen.
Opname: José María Loaiza B. — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
95–125 cm. Zeer groot en lang van hals en poten. Volwassen vogels hebben een zwarte kruin met een korte zwarte kuif, een witte kop en hals met een rij zwarte streepjes op de voorhals, een grijze rug en vleugels, en een zwarte vlek op de zijkant van borst en buik, met een witte middenbuik en witte dijen. De snavel is geel, de poten zijn donker. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer en grijzer, met een grijze in plaats van zwarte kruin en minder zwart op de onderzijde.
Verwarringssoorten
De Amerikaanse blauwe reiger Ardea herodias heeft een grijze tot grijsbruine hals, roodbruine dijen en een witte kruin met alleen een zwarte streep boven het oog. De grote zilverreiger Ardea alba is geheel wit. De rosse tijgerroerdomp Tigrisoma lineatum is kleiner, met een roodbruine kop en hals en fijn gebandeerde vleugels.
Leefgebied
Oevers van rivieren, meren, oxbowmeren, moerassen en lagunes, ook rijstvelden en mangroven, meestal onder 1000 m, af en toe tot in de Andesdalen. Eet vooral vis, ook kikkers, krabben en kleine zoogdieren. Broedt in kolonies, soms met andere reigers, in hoge bomen of riet; het nest is een groot platform van takken.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia wijdverbreid in het laagland van het noorden en het oosten, schaarser langs de Pacifische kust. In Ecuador in het westelijke laagland, vooral rond de Golf van Guayaquil, en in het Amazonelaagland. In Peru in het Amazonelaagland en plaatselijk in het noordwesten. In Bolivia in het laagland van het noorden en oosten. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Panama tot het zuiden van Argentinië en Chili.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Langs de grote rivieren en meren van het Amazonelaagland, en in de llanos van Colombia, staat hij op zandbanken en oevers; vanaf een boot is hij op grote afstand te herkennen aan de witte hals en zwarte kruin.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is wijdverbreid; plaatselijk lijdt hij onder jacht en het verlies van wetlands.
Wetenschappelijke naam
Ardea cocoi | Linnaeus, 1766
Linnaeus beschreef de soort in 1766 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Ardea werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam is Latijn ardea, 'reiger'. De soortnaam gaat terug op de inheemse namen cocoi of cuca voor deze reiger in Cayenne (vergelijk de Tupí-naam socó voor verschillende reigers). Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.