Alle soorten › Pelikaanachtigen › Reigers › Amerikaanse blauwe reiger
Amerikaanse blauwe reiger | Ardea herodias
Great Blue Heron | Garza azulada | Garça-azul-grande
De Amerikaanse blauwe reiger is de grootste reiger van Noord-Amerika. Op de Galápagos leeft een eigen broedpopulatie van iets kleinere vogels; op het vasteland van het gidsgebied is hij een schaarse wintergast uit het noorden. Hij jaagt staand of langzaam schrijdend in ondiep water.
Geluid
Een diep, krassend kraak of grak-grak, vooral bij het opvliegen.
Opname: Jeff Stewart — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
105–125 cm. Zeer groot, met lange hals en poten. Volwassen vogels zijn grijsblauw, met een witte kop en een brede zwarte streep boven het oog die uitloopt in zwarte kuifveren, een grijze tot grijsbruine hals met een donkere streep op de voorhals, roodbruine dijen en een zwarte schoudervlek. De snavel is geelachtig, de poten zijn donker. In de broedtijd lange sierveren op rug en borst. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels hebben een donkere kruin zonder kuif en zijn bruiner.
Verwarringssoorten
De cocoireiger Ardea cocoi heeft een geheel zwarte kruin, een witte hals, witte dijen en zwart op de zijkant van de buik. De rosse tijgerroerdomp Tigrisoma lineatum is kleiner, met een roodbruine kop en hals. In de vlucht kan hij op afstand verward worden met de cocoireiger; let op de kleur van hals en dijen.
Leefgebied
Op de Galápagos lavakusten, lagunes, mangroven en zoutpannen. Op het vasteland kustlagunes, mangroven, slikken, meren en moerassen, meestal in het laagland. Eet vooral vis, ook krabben, hagedissen, jonge vogels en kleine zoogdieren. Broedt op de Galápagos solitair of in kleine groepen in mangroven of op rotsen; het nest is een platform van takken.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia een schaarse wintergast, vooral aan de Caribische kust en in het laagland van de Magdalena, zelden in de Andes. In Ecuador op het vasteland zeldzaam; op de Galápagos een schaarse standvogel op de meeste grotere eilanden. Uit Peru zijn enkele waarnemingen bekend, vooral in het noorden; niet bekend uit Bolivia. Buiten het gidsgebied broedt hij van Canada tot Mexico, Midden-Amerika en de Caraïben en overwintert hij tot in het noorden van Zuid-Amerika.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op de Galápagos staat hij langs de lavakust en in de lagunes van onder meer Santa Cruz, Isabela en Floreana. Op het vasteland is de kans het grootst tussen oktober en april in de lagunes en mangroven van de Caribische kust van Colombia.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in de huidige omgrenzing van de soort; als geheel wijdverbreid en talrijk. De broedpopulatie op de Galápagos is klein en daardoor gevoelig voor verstoring en ingevoerde roofdieren.
Wetenschappelijke naam
Ardea herodias | Linnaeus, 1758
Linnaeus beschreef de soort in 1758 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Ardea voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam is Latijn ardea, 'reiger'. De soortnaam komt van Grieks erōdios, 'reiger'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Hudsonbaai, Canada.