Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Koperbuikpluimbroekje
Koperbuikpluimbroekje | Eriocnemis cupreoventris
Coppery-bellied Puffleg | Calzadito cobrizo | Calçudo-de-ventre-acobreado
Het koperbuikpluimbroekje is een groene kolibrie van de Oostelijke Cordillera van Colombia en de aangrenzende Andes van Venezuela. Het mannetje dankt zijn naam aan de glinsterende, koperkleurige buik. Zoals alle pluimbroekjes heeft hij dikke, witte donspluimen rond de poten.
Geluid
Een hoog, droog tsit en een dun gekwetter bij achtervolgingen.
Opname: Bernabe Lopez-Lanus — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
9–10 cm, met een korte, rechte zwarte snavel en een gevorkte, blauwzwarte staart. Het mannetje is groen van boven, met een glinsterend groene keel en borst die naar de buik overgaan in glanzend koper- tot goudbrons. De onderstaartdekveren zijn violetblauw en de beenpluimen wit. Het vrouwtje lijkt op het mannetje, maar is doffer, met minder koperkleur op de buik.
Verwarringssoorten
Het glanspluimbroekje Eriocnemis vestita heeft een blauwviolette keelvlek en een glinsterend goudgroene stuit en mist de koperkleurige buik; in de Oostelijke Cordillera leeft hij meestal hoger. Het goudbuikpluimbroekje Eriocnemis mosquera heeft een goudkleurige borst, grijsachtige onderstaartdekveren en een bronsgroene staart, en leeft in de westelijke en centrale ketens. Glansstaartkolibries zoals de smaragdglansstaartkolibrie Metallura tyrianthina hebben een roodbruine of koperkleurige staart en geen opvallende beenpluimen.
Leefgebied
Bovenste nevelwoud, bosranden, struikgewas, bosjes en heggen in de overgang naar het páramo, ruwweg tussen 2000 en 3000 m, plaatselijk hoger. Foerageert aan bloeiende struiken aan de bosrand en in halfopen terrein, vaak laag, en vangt kleine insecten in de vlucht. Het nest is een klein napje van mos en plantenpluis in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Oostelijke Cordillera, van Norte de Santander zuidelijk tot Cundinamarca. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes van het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Aan bloeiende struiken langs bosranden en in struweel op de hellingen boven de hoogvlakte van Bogotá en in Boyacá. Mannetjes zitten vaak op een vaste tak bij hun voedselplant.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het bos in de Oostelijke Cordillera is sterk versnipperd door landbouw en veeteelt; de soort gebruikt wel struweel en bosranden.
Wetenschappelijke naam
Eriocnemis cupreoventris | (Fraser, 1840)
Fraser beschreef de soort in 1840 als Trochilus cupreo-ventris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Eriocnemis werd in 1849 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam combineert Grieks erion, 'wol', met knēmis, 'beenkap', naar de donzige veerpluimen aan de poten. De soortnaam combineert Latijn cupreus, 'koperkleurig', met venter, 'buik'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.