Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Koperglansstaartkolibrie
Koperglansstaartkolibrie | Metallura theresiae
Coppery Metaltail | Metalura cobriza | Metalura-acobreada
De koperglansstaartkolibrie is een Peruaanse endeem van de boomgrens op de oostflank van de Andes in het noorden en midden van het land. Hij is de enige glansstaartkolibrie met een grotendeels koperrood kleed. Plaatselijk is hij vrij algemeen tot zeer algemeen.
Geluid
Een reeks zwakke, langgerekte zie-tonen, vaak afgewisseld met trrrt; ook een schokkerig, metaalachtig gekwetter, zachter en zoemender dan dat van de smaragdglansstaartkolibrie.
Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10 cm, met een korte, rechte zwarte snavel. Het mannetje is van boven roodbronzig tot koperrood, met een groenige stuit, en van onder iets minder rood bronsgroen. De smalle keelvlek is glinsterend goudgroen. De iets gevorkte staart is van boven bronsgroen met een violette glans, van onder glanzend bronsgroen. Het vrouwtje lijkt op het mannetje, maar is doffer en heeft een kleinere keelvlek. De ondersoort van de Cordillera de Colán is van boven minder rood.
Verwarringssoorten
De smaragdglansstaartkolibrie Metallura tyrianthina is kleiner en groen, zonder koperrode tint, met een koperrode staart; het vrouwtje heeft een roodbruine keel. De vuurkeelglansstaartkolibrie Metallura eupogon leeft verder naar het zuiden, is olijfgroen, met een oranje keel en een blauwe staart. De Neblinaglansstaartkolibrie Metallura odomae leeft ten westen van de Marañón en heeft een rozerode keel.
Leefgebied
Randen van dwergbos en vochtig páramo of jalca, met struikgewas en kleine bomen, tussen 2800 en 3550 m. Zoekt nectar aan bloeiende struiken en vangt kleine insecten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Peru, op de oostflank van de Andes ten oosten van de Marañón, van Amazonas (met een aparte ondersoort in de Cordillera de Colán) zuidwaarts tot in Huánuco. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op de pas van Unchog boven de Carpish-bergen in Huánuco en bij Abra Barro Negro in Amazonas, bij bloeiende struiken aan de rand van het dwergbos.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De stand neemt waarschijnlijk af; het afbranden van páramo om weiland te maken is de belangrijkste bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Metallura theresiae | Simon, 1902
Simon beschreef de soort in 1902 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Metallura werd in 1847 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Latijn metallum, 'metaal', met Grieks oura, 'staart', naar de metaalglanzende staart. De soortnaam eert Marie Thérèse Baer, geboren Simon, de echtgenote van de Franse natuurhistorische handelaar en verzamelaar Gustave A. Baer. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tayabamba, La Libertad, Peru.