Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Kortsnaveltangare
Kortsnaveltangare | Chlorospingus parvirostris
Yellow-whiskered Chlorospingus | Clorospingo bigotudo | Clorospingo-de-bigode-amarelo
De kortsnaveltangare is een olijfgroene chlorospingus van de oostflank van de Andes, van Colombia tot Bolivia. Zijn kenmerk is een gele tot oranjegele baardstreep op een verder grijze keel; de Engelse naam verwijst daarnaar. Hij leeft in paren of groepjes in de middelste lagen van het bergbos, vaak in de buurt van beken en ravijnen.
Geluid
Droge, scherpe tsjip-roepjes en een schorre, gejaagde reeks tsjiptonen als zang, vergelijkbaar met die van verwante soorten.
Opname: Niels Krabbe — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14–15 cm, met een vrij korte, kegelvormige, donkere snavel. De bovendelen zijn olijfgroen, de kop is grijsachtig olijf, zonder witte vlek achter het oog. De keel is witachtig tot grijs, begrensd door een brede gele tot oranjegele baardstreep. De borst is grijs met een olijfgele zweem aan de zijkanten, de buik grijsachtig wit, de flanken olijfkleurig. De iris is meestal licht, geelachtig tot lichtbruin. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn doffer.
Verwarringssoorten
De geelborsttangare Chlorospingus flavigularis heeft de hele keel heldergeel en een donkerder iris, en leeft vaak iets lager. De briltangare Chlorospingus flavopectus heeft meestal een witte vlek achter het oog, een gespikkelde witachtige keel en een gele borstband. De grijskeeltangare Chlorospingus canigularis heeft geen gele baardstreep en een duidelijke gele borstband.
Leefgebied
Vochtig bergbos, nevelwoud en bosranden, vooral langs beken, ravijnen en steile hellingen, ruwweg tussen 900 en 2200 m. Zoekt in het middelste deel van het bos tussen bladeren en epifyten naar insecten en kleine vruchten, alleen, in paren of met gemengde groepen. Het nest is een kom van mos en vezels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia plaatselijk op de oostflank van de Centrale en Oost-Andes in het zuiden. In Ecuador langs de oostflank. In Peru langs de oostflank over vrijwel de hele lengte van het land. In Bolivia op de oostflank in La Paz en Cochabamba, zuidwaarts tot in Santa Cruz. Ontbreekt op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk bij beken en ravijnen langs bergwegen op de oostflank, in het middelste deel van het bos. Let in gemengde groepen op een chlorospingus met grijze keel en gele baardstreep.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort komt verspreid voor en verdraagt bosranden, maar is afhankelijk van bosrijke hellingen.
Wetenschappelijke naam
Chlorospingus parvirostris | Chapman, 1901
Chapman beschreef de soort in 1901 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Chlorospingus werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks khlōros, 'groen', met spingos, een kleine vogel, mogelijk de vink. De soortnaam komt van Latijn parvus, 'klein', en rostrum, 'snavel': kortsnavelig. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Inca-mijn (Santo Domingo), Zuidoost-Peru.