Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Kuifdoradito
Kuifdoradito | Pseudocolopteryx sclateri
Crested Doradito | Doradito copetón | Tricolino
De kuifdoradito is een kleine, gele tiran van moerassen in het zuidoosten van Zuid-Amerika. Het mannetje heeft een donkere, gestreepte kuif. In het gidsgebied is hij alleen als zeldzame dwaalgast in het oostelijk laagland van Bolivia vastgesteld.
Geluid
Zachte, hoge, tikkende of piepende roepjes; weinig vocaal.
Opname: Bernabe Lopez-Lanus — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
10 cm, met een kleine, spitse snavel. De kruin is zwartachtig met olijfkleurige strepen en vormt bij het mannetje een rechtopstaande, gespleten kuif; het gezicht is grijsachtig. De rug is olijf, met donkere strepen. De vleugels zijn donker, met twee lichte vleugelstrepen en lichte randen aan de armpennen. De onderdelen zijn helder geel. Het vrouwtje heeft een kleinere kuif.
Verwarringssoorten
De smalvleugeldoradito Pseudocolopteryx acutipennis heeft een egale olijfgroene kruin en rug, zonder kuif of strepen en zonder duidelijke vleugelstrepen. De tikkerdoradito Pseudocolopteryx citreola heeft eveneens een ongestreepte bruinolijf kruin en rug.
Leefgebied
Moerassen met biezen, riet en hoog gras, natte graslanden en ruige oevers van lagunes in het laagland. Zoekt kleine insecten laag in de vegetatie. Het nest is een kommetje tussen stengels in de moerasvegetatie.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia alleen enkele waarnemingen van dwaalgasten in het oostelijk laagland, in Santa Cruz en Beni. Niet vastgesteld in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Paraguay, het noordoosten van Argentinië, Uruguay en het zuidoosten van Brazilië, met verspreide waarnemingen verder noordelijk.
Hoe en wanneer kijken
Waarnemingen in het gidsgebied zijn zeldzaam en onvoorspelbaar; zoek bij moerassen en natte graslanden in het oosten van Santa Cruz en Beni, vooral in de zuidelijke winter.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is in haar hoofdgebied plaatselijk vrij algemeen, maar verliest leefgebied door drooglegging van moerassen.
Wetenschappelijke naam
Pseudocolopteryx sclateri | (Oustalet, J-FÉ, 1892)
Oustalet, J-FÉ beschreef de soort in 1892 als Anaeretes sclateri; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pseudocolopteryx werd in 1905 ingevoerd door Lillo. De geslachtsnaam komt van Grieks pseudos, 'vals', en het geslacht Colopteryx, van Grieks kolos, 'gestompt', en pterux, 'vleugel'. De soortnaam eert de Britse ornitholoog Philip Lutley Sclater (1829–1913). Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Waarschijnlijk provincie Buenos Aires, Argentinië.