Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Leigrijze elenia
Leigrijze elenia | Elaenia strepera
Slaty Elaenia | Fiofío plomizo | Guaracava-cinzenta
De leigrijze elenia is de enige grijze elenia. Hij broedt in de bergbossen van het zuiden van Bolivia en het noordwesten van Argentinië en trekt in de zuidelijke winter naar het westen van het Amazonebekken. Het mannetje heeft een kwakende, kikkerachtige zang.
Geluid
De zang van het mannetje is een laag, kwakend, kikkerachtig geratel. Daarnaast korte, schorre roepen.
Opname: Sjoerd Mayer — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
15 cm, met een ronde kop, een kleine kuif en een korte, zwarte snavel. Het mannetje is grotendeels leigrijs, met een witte vlek in de kruin, vage grijze vleugelstrepen en een witachtig midden van de buik. Het vrouwtje is bruiner grijs, met lichtbruine vleugelstrepen en een licht geelachtige onderbuik. Jonge vogels lijken op het vrouwtje, met roestbruine vleugelstrepen.
Verwarringssoorten
De kortsnavelelenia Elaenia parvirostris en de witkuifelenia Elaenia albiceps zijn olijfkleurig in plaats van grijs, met duidelijk witte vleugelstrepen. De grote elenia Elaenia spectabilis is groter, met een gele buik. De loodkruinvliegenpikker Phyllomyias plumbeiceps is kleiner en groener.
Leefgebied
Broedt in lager en hoger bergbos van de Yungas, in bosranden en open bos met struiken, ongeveer tussen 1000 en 2500 m. In de winter in bosranden, struikgewas langs rivieren en op riviereilanden in het Amazonelaagland. Eet insecten en vruchten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Bolivia: broedvogel in de Andes van het zuiden (vooral Chuquisaca en Tarija); in de winter verder noordelijk in het laagland. Peru, Ecuador en Colombia: wintergast in het oostelijk laagland, schaars en verspreid. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied broedend in het noordwesten van Argentinië, wintergast tot in Venezuela.
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de broedtijd (oktober–maart) langs bosranden in de Yungas van het zuiden van Bolivia, waar de kwakende zang van het mannetje de vogel verraadt. In de winter in struikgewas langs Amazonerivieren tussen andere elenia's.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Het broedgebied ligt grotendeels in bergbos dat plaatselijk wordt gekapt.
Wetenschappelijke naam
Elaenia strepera | Cabanis, 1883
Cabanis beschreef de soort in 1883 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Elaenia werd in 1836 ingevoerd door Sundevall. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks elaineos, 'van olijfolie' of 'olieachtig'. Latijn streperus, 'luidruchtig', naar de roep. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tucumán, Argentinië.