Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Leigrijze piewie
Leigrijze piewie | Contopus fumigatus
Smoke-colored Pewee | Pibí ahumado | Piuí-de-topete
De leigrijze piewie is een egaal grijze piewie met een spitse kuif, die in de hele Andes van het gidsgebied voorkomt. Hij zit opvallend op de top van een dode boom of een kale tak boven de bosrand. Zijn reeksen pip-roepen behoren tot de geluiden van bergbosranden.
Geluid
Een herhaald, helder pip-pip-pip, vaak in reeksen van drie; in de schemering een fluitende zang van enkele tonen.
Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17 cm. Een vrij grote piewie met een spitse, rafelige kuif en een vrij lange staart. Het hele kleed is rookgrijs tot donker leigrijs, de keel en buik iets lichter. De vleugels zijn donker, met hooguit onduidelijke grijze vleugelstrepen. De bovensnavel is zwart, de ondersnavel oranjegeel. Seksen gelijk; jonge vogels hebben bruingele vleugelstrepen.
Verwarringssoorten
De sparrenpiewie Contopus cooperi is gedrongener, met een kortere staart, een wit 'open vest' op de onderzijde en vaak witte pluimen op de stuitzijden. De westelijke bospiewie Contopus sordidulus en de oostelijke bospiewie Contopus virens zijn kleiner, bruiner en hebben duidelijke vleugelstrepen. De zwarte piewie Contopus nigrescens is kleiner en donkerder en leeft lager in de voetheuvels. De tropische piewie Contopus cinereus is kleiner, met lichte teugels.
Leefgebied
Randen en open plekken van bergbos en nevelwoud, aardverschuivingen, beekdalen, bermen langs bergwegen en halfopen terrein met hoge bomen, vooral tussen 1000 en 2800 m, plaatselijk hoger of lager. Zit hoog op een open, dode tak, vliegt uit naar vliegende insecten en keert naar dezelfde tak terug. Het nest is een kleine, ondiepe kom van mos en korstmos op een horizontale tak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in alle drie de Andesketens, de Sierra Nevada de Santa Marta en de Serranía de Perijá. Ecuador: aan beide flanken van de Andes. Peru: aan de oostflank en in het noorden ook aan de westflank. Bolivia: in de Yungas aan de oostflank. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de tepuis en het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk langs een bergweg door nevelwoud naar de toppen van dode bomen en kale takken boven de bosrand, en luister naar het herhaalde pip-pip-pip.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is wijdverbreid en vrij algemeen en verdraagt bosranden en gedeeltelijk gekapt bos.
Wetenschappelijke naam
Contopus fumigatus | (d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1837)
D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1837 als T[yrannus] fumigatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Contopus werd in 1855 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks kontos, 'staak, schacht', met pous, 'voet'. Latijn fumigatus, 'berookt', naar het rookgrijze verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Yungas, Bolivia.