Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Tumbespiewie
Tumbespiewie | Contopus punensis
Tumbes Pewee | Pibí de Tumbes | Piui-de-tumbes
De tumbespiewie is een kleine, grijsolijf gekleurde piewie van de droge en halfvochtige bossen ten westen van de Andes in Ecuador en Peru. Hij werd lang als ondersoort van de tropische piewie beschouwd en geldt nu als aparte soort. Hij zit rechtop op een kale tak in de middenlaag en vliegt van daaruit uit naar insecten.
Geluid
De zang is een heldere, nadrukkelijke fluitfrase, vooral vroeg in de ochtend en laat in de middag vanaf een tak in de middenlaag. De roep is een enkel tie of een zacht gekwetter.
Opname: Leonardo Ordóñez-Delgado — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm, met een licht kuifje en een brede, platte snavel. De kruin is donker olijfgrijs, de bovendelen zijn olijfgrijs. De teugel is wit tot grijswit en er is een smalle witte oogring. De vleugels zijn donker, met twee smalle, lichte vleugelstrepen. Kin en keel zijn wit, de borst is licht grijsolijf, de buik witachtig tot lichtgeel. De ondersnavel is oranjegeel. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De leigrijze piewie Contopus fumigatus is groter, egaal donkergrijs, met een duidelijker kuif, en leeft hoger in vochtig bergbos. De westelijke bospiewie Contopus sordidulus, die als wintergast voorkomt, heeft langere vleugels, een donkerder borst en mist de witte teugel. De grijsborstfeetiran Lathrotriccus griseipectus heeft kortere vleugels, een opvallender oogring en duidelijke vleugelstrepen, en zit lager in de begroeiing.
Leefgebied
Loofverliezend en halfvochtig bos, bosranden en open plekken, Podocarpus-bos en plaatselijk mangrove; in Ecuador meestal onder 1500 m, soms tot 1900 m, in Peru tot 2800 m. Vangt vliegende insecten vanaf een vaste zitplaats en keert vaak terug naar dezelfde tak. Het nest is een klein kommetje van plantenvezels en korstmos, op een horizontale tak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: mogelijk in het uiterste zuidwesten, niet bevestigd. Ecuador: in het westen, van Esmeraldas en het noorden van Manabí zuidwaarts tot El Oro en Loja. Peru: ten westen van de Andes, van Tumbes zuidwaarts tot Huancavelica. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in droogbos en bosranden in Zuidwest-Ecuador en Noordwest-Peru naar een kleine grijze vogel die rechtop op een kale tak zit en steeds naar dezelfde plek terugkeert. De zang klinkt vooral in de vroege ochtend.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is in haar beperkte areaal vrij algemeen, maar het droogbos van de Tumbes-regio wordt plaatselijk gekapt en begraasd.
Wetenschappelijke naam
Contopus punensis | Lawrence, 1869
Lawrence beschreef de soort in 1869 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Contopus werd in 1855 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks kontos, 'staak, schacht', met pous, 'voet'. Verwijst naar het eiland Puná in de Golf van Guayaquil, Ecuador. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Isla Puná, Ecuador.