Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Leigrijze tangare
Leigrijze tangare | Creurgops dentatus
Slaty Tanager | Tangara pizarrosa | Sanhaço-ardósia
De leigrijze tangare is de zuidelijke tegenhanger van de okerkuiftangare, in de Yungas van het zuidoosten van Peru en van Bolivia. Het mannetje is egaal leigrijs met een kastanjebruine kruinvlek; het vrouwtje heeft een roestkleurige keel en borst. Hij zoekt in het bladerdak naar insecten, meestal in gemengde groepen.
Geluid
Hoge, dunne roepjes; de zang is weinig beschreven en bestaat uit hoge, ijle tonen.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
14–15 cm, met een korte, donkere snavel met een klein tandje in de bovensnavel. Het mannetje is geheel leigrijs, wat lichter op de buik, met een kastanjebruine kruinvlek die aan de zijkanten zwart is omzoomd. Het vrouwtje is grijs van boven, zonder kruinvlek, met een roestbruine tot kaneelkleurige keel en borst en een lichtere buik. Jongen lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De grijsblauwe berghoningkruiper Diglossa caerulescens is blauwer grijs, met een fijne, licht opgewipte snavel en zonder kruinvlek. De grijze spitssnavel Conirostrum cinereum is kleiner, met een witte wenkbrauwstreep en vleugelvlek, en leeft in drogere, open terreinen. De okerkuiftangare Creurgops verticalis leeft noordelijker en is in beide seksen van onderen geheel kaneelbruin.
Leefgebied
Het bladerdak en de middenetage van vochtig bergbos en nevelwoud in de Yungas, ook bosranden, ruwweg tussen 1500 en 2700 m. Zoekt op takken en tussen bladeren naar insecten en eet ook vruchten, meestal in gemengde groepen. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru op de oostflank van de Andes in het zuidoosten (Cusco, Puno). In Bolivia op de oostflank van de Andes in La Paz en Cochabamba. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs de bergwegen door de Yungas, zoals de Manu-weg in Peru en de oude weg naar Coroico in Bolivia, in gemengde groepen naar een egaal grijze tangare die hoog in de bomen takken afzoekt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een beperkt verspreidingsgebied, maar het bergbos van de Yungas is daar grotendeels nog aanwezig.
Wetenschappelijke naam
Creurgops dentatus | (Sclater & Salvin, 1876)
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1876 als Malacothraupis dentata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Creurgops werd in 1858 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam combineert Grieks kreourgos, 'slager', en ōps, 'uiterlijk'. De soortnaam is Latijn dentatus, 'getand', waarschijnlijk naar de tandvormige inkeping in de snavel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Yungas, La Paz, Bolivia.