Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Okerkuiftangare

Okerkuiftangare | Creurgops verticalis

Rufous-crested Tanager | Tangara crestirrufa | Sanhaço-de-crista-ruiva

De okerkuiftangare is een tangare van het bladerdak van vochtige bergbossen in de noordelijke en centrale Andes. Hij is blauwgrijs van boven en kaneelbruin van onderen, en het mannetje draagt een roestrode kruinvlek met een zwarte rand. Hij zoekt op takken en tussen bladeren naar insecten, meestal in gemengde groepen.

Okerkuiftangare (Creurgops verticalis)
Foto: Justin Walker — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

Hoge, dunne tsip-roepjes; de zang is een korte reeks hoge, ijle tonen.

Luister: RoepXC261217

Opname: Mitch Lysinger — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

15 cm, met een vrij korte, donkere snavel. Het mannetje is van boven blauwgrijs, met een roestrode kruinvlek die aan de zijkanten zwart is omzoomd; keel en onderdelen zijn egaal oker- tot kaneelbruin. Het vrouwtje mist de roestrode kruinvlek en de zwarte zoom, en is van onderen iets lichter. Jongen zijn doffer.

Verwarrings­soorten

De kaneelborsttangare Thlypopsis ornata heeft een geheel roestbruine kop en een witte buik. De maskertangare Pipraeidea melanonota heeft een zwart masker en een blauwe kruin, en is van onderen lichter beige. De leigrijze tangare Creurgops dentatus leeft zuidelijker, in het zuidoosten van Peru en in Bolivia; het mannetje is ook van onderen grijs.

Leefgebied

Het bladerdak en de bovenste etages van vochtig bergregenwoud en nevelwoud, ook hoge bosranden, ruwweg tussen 1200 en 2500 m. Zoekt op takken, mos en bladeren naar insecten en eet ook kleine vruchten; vrijwel altijd in gemengde groepen met andere tangaren. Over het nest is weinig bekend.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia in de drie Andesketens. In Ecuador vooral op de oostflank van de Andes, plaatselijk ook in het noordwesten. In Peru op de oostflank van de Andes, zuidwaarts tot in Cusco. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Venezuela.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Kijk in gemengde groepen langs wegen door het bergbos naar een grijze tangare met kaneelbruine onderdelen die in het bladerdak takken afzoekt; de soort zit daar meestal alleen of in paren tussen de andere tangaren.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort is vrij schaars maar wijd verspreid; ontbossing van het bergbos speelt plaatselijk een rol.

Wetenschappelijke naam

Creurgops verticalis | Sclater, 1858

Sclater beschreef de soort in 1858 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Creurgops voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam combineert Grieks kreourgos, 'slager', en ōps, 'uiterlijk'. De soortnaam komt van Latijn vertex, 'kruin', naar de roodbruine kruin. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Napo, Ecuador.