Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Lincolns gors
Lincolns gors | Melospiza lincolnii
Lincoln's Sparrow | Chingolo de Lincoln | Tico-tico-de-lincoln
Lincolns gors is een kleine, fijn gestreepte gors die broedt in natte struwelen en venen in Canada, Alaska en het westen van de Verenigde Staten en overwintert van het zuiden van de Verenigde Staten tot in Midden-Amerika. In het gidsgebied is hij een zeer zeldzame dwaalgast, met slechts enkele waarnemingen in het noorden van Colombia.
Geluid
De roep is een scherp tsjip en een dun, zoemend zieet. De zang, in het gidsgebied niet te verwachten, is een snelle, borrelende reeks trillers die doet denken aan een winterkoning.
Opname: Stanislas Wroza — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13–15 cm, met een kleine, spitse snavel, een licht kuifje en een vrij korte staart. De kruin is roodbruin met een grijze middenstreep; wenkbrauwstreep en wangen zijn grijs, met een smalle bruine oogstreep en een lichte oogring. Een warm geelbruine borstband en flanken zijn fijn en scherp zwart gestreept; de buik is wit en ongestreept. De bovendelen zijn bruin met zwarte strepen. De seksen zijn gelijk; jongen zijn valer en zwaarder gestreept.
Verwarringssoorten
De zanggors Melospiza melodia, eveneens een dwaalgast, is groter, met grovere bruine strepen, een donkere vlek midden op de borst en zonder geelbruine borstband. De roodkraaggors Zonotrichia capensis heeft een roodbruine halsband, een zwarte vlek op de borstzijde en een ongestreepte borst. De sprinkhaangors Ammodramus savannarum heeft een platte kop, een ongestreepte, geelbruine borst en een kortere staart.
Leefgebied
In het winterkwartier dichte, vaak vochtige struwelen, ruigten langs bosranden, verwilderde akkers en randen van moerassen. Zoekt op of vlak bij de grond naar zaden en insecten en blijft meestal verscholen in dekking. Het nest ligt op de grond in natte vegetatie, in het broedgebied ver buiten het gidsgebied.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen enkele waarnemingen in het noorden van Colombia. Niet bekend uit Ecuador, Peru, Bolivia en de Galápagos. Buiten het gidsgebied broedend in Alaska, Canada en het westen van de Verenigde Staten, en overwinterend van het zuiden van de Verenigde Staten tot in Midden-Amerika, zeldzaam tot in Panama.
Hoe en wanneer kijken
Een vogel in het gidsgebied is het meest te verwachten tussen oktober en april in ruig struikgewas in het noorden van Colombia. Let op een kleine, gestreepte gors met een geelbruine borstband die even uit de dekking komt, en op het scherpe tsjip.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is talrijk en wijdverbreid in Noord-Amerika.
Wetenschappelijke naam
Melospiza lincolnii | (Audubon, 1834)
Audubon beschreef de soort in 1834 als Fringilla Lincolnii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Melospiza werd in 1858 ingevoerd door Baird. De geslachtsnaam komt van Grieks melos, 'lied', en spiza, 'vink': een zingende vink. De soortnaam eert Thomas Lincoln (1812–1883) uit Dennysville (Maine), reisgenoot van John James Audubon, die het eerste exemplaar schoot. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Monding van de Natashquan, Quebec, Canada.