Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Longuemares zonnekolibrie
Longuemares zonnekolibrie | Heliangelus clarisse
Longuemare's Sunangel | Solángel de Longuemare | Anjo-do-sol-de-longuemare
Longuemares zonnekolibrie is een kolibrie van bosranden en struikrijk terrein in de bergen van Oost-Colombia en West-Venezuela. Het mannetje heeft een glinsterend rozerode keel en een witte band over de borst. De soort werd vroeger tot de amethistzonnekolibrie gerekend, die verder naar het zuiden voorkomt.
Geluid
Een herhaald, droog, oplopend tsik of tsit.
Opname: Sergio Córdoba Córdoba (Colección de Sonidos Ambientales - Instituto Humboldt) — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
9–10 cm, met een korte, rechte, zwarte snavel en een licht gevorkte, donkere staart. Het mannetje heeft een glinsterend blauwgroene voorhoofdsvlek, bronsgroene bovendelen en een glinsterend rozerode keel, met daaronder een witte borstband; de buik is groen gevlekt. Het vrouwtje heeft een doffe bruine keel met roodbruine of bronsgroene vlekjes en een minder gevlekte buik. Jonge vogels lijken op het vrouwtje. De ondersoorten verschillen vooral in de kleur van voorhoofdsvlek en keel.
Verwarringssoorten
Het mannetje van de oranjekeelzonnekolibrie Heliangelus mavors, die in het noorden van de Cordillera Oriental in hetzelfde gebied kan voorkomen, heeft een koperoranje keel en een kaneelkleurige borstband. De toermalijnzonnekolibrie Heliangelus exortis mist de witte borstband en heeft een groenblauwe en roze keel. De amethistzonnekolibrie Heliangelus amethysticollis lijkt sterk, maar leeft veel zuidelijker, van Zuid-Ecuador tot Bolivia.
Leefgebied
Randen van vochtig nevelwoud en elfenbos, en ook open terrein zoals struikrijke velden, open bos, begroeide ravijnen en páramo, ongeveer tussen 1800 en 3600 m. Bezoekt bloemen van struiken; houdt bij het landen de vleugels vaak kort omhoog.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Cordillera Oriental en in de Serranía de Perijá, met een eigen ondersoort in het Tamágebied aan de grens met Venezuela. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Aan bosranden en in struikrijke ravijnen boven 2000 m in de Cordillera Oriental, ook in de bergen rond Bogotá. Bezoekt ook kolibrievoederplaatsen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De stand lijkt stabiel; de soort is vrij algemeen tot algemeen en grote bedreigingen zijn niet bekend.
Wetenschappelijke naam
Heliangelus clarisse | (de Longuemare, 1841)
De Longuemare beschreef de soort in 1841 als Ornismya clarisse; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Heliangelus werd in 1848 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks hēlios, 'zon', met angelos, 'engel'. De soortnaam eert Clarisse Parzudaki, geboren Moreuil (1807–1884), echtgenote van de Franse natuurhistoricus en handelaar Charles Parzudaki. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.