Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Loodkruinvliegenpikker
Loodkruinvliegenpikker | Phyllomyias plumbeiceps
Plumbeous-crowned Tyrannulet | Tiranolete coroniplomizo | Piolhinho-de-coroa-plúmbea
De loodkruinvliegenpikker is een kleine, olijfgroene tiran van het bergbos op de middelste hoogten van de noordelijke en centrale Andes. Hij leeft in het middelste en hogere deel van het bos en reist vaak mee met gemengde groepen. De loodgrijze kruin en de donkere vlek op de oorstreek zijn de beste kenmerken.
Geluid
Korte, snelle reeksen van hoge, scherpe tonen en losse, dunne roepjes.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11,5 cm, met een korte, donkere snavel. De kruin is loodgrijs, met een witachtige wenkbrauw, gespikkelde lichte wangen en een donkere, halvemaanvormige vlek op de oorstreek. De rug is olijfgroen. De vleugels zijn donker, met twee geelachtige vleugelstrepen. De keel is grijsachtig, de borst olijfgeel en de buik geel. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De marmerwanglooftiran Pogonotriccus ophthalmicus heeft een sterker gemarmerd gezicht, zit rechtop en licht vaak een vleugel op. De bonte looftiran Pogonotriccus poecilotis heeft okerbruine vleugelstrepen. De grijskopvliegenpikker Tyranniscus cinereiceps heeft een blauwgrijze kop zonder duidelijke wenkbrauw en een lichte iris. De dwergvliegenpikker Phyllomyias griseiceps leeft lager, in het laagland en de voetheuvels, en heeft geen vleugelstrepen.
Leefgebied
Vochtig bergbos en nevelwoud, vooral de randen, open plekken en hoge secundaire begroeiing, ruwweg tussen 1200 en 2200 m. Zoekt kleine insecten tussen de bladeren in de middelste en hogere lagen, meestal met gemengde groepen. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: plaatselijk op de hellingen van de Andes, vooral in de Centrale en Oostelijke Cordillera. Ecuador: op de oostflank van de Andes. Peru: op de oostflank van de Andes van Amazonas en San Martín zuidwaarts tot Cusco. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied vrijwel niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in gemengde groepen in het bergbos van de oostflank, bijvoorbeeld langs de weg naar Abra Patricia in San Martín of de Manu-weg in Cusco. Let op de grijze kop met donkere oorvlek bij vogels die in de middelste etage foerageren.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is plaatselijk, maar komt ook voor aan bosranden en in secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Phyllomyias plumbeiceps | (Lawrence, 1869)
Lawrence beschreef de soort in 1869 als Pogonotriccus plumbeiceps; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Phyllomyias werd in 1860 ingevoerd door Cabanis & Heine. De geslachtsnaam combineert Grieks phullon, 'blad', met nieuwlatijn myias, 'vliegenvanger'. De soortnaam komt van Latijn plumbeus, 'loodkleurig', en -ceps, 'kop', naar de loodgrijze kruin. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.