Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Magdalenabloemkroonkolibrie

Magdalenabloemkroonkolibrie | Anthocephala berlepschi

Tolima Blossomcrown | Colibrí florido de Tolima | Coroa-florida-de-tolima

De magdalenabloemkroonkolibrie is een kleine kolibrie die alleen in de bovenloop van de Magdalenavallei in Colombia voorkomt. Hij werd in 2014 afgesplitst van de santamartabloemkroonkolibrie, na onderzoek dat grote verschillen in erfelijk materiaal en klimaatniche liet zien. Het mannetje draagt dezelfde lichte voorkruin en roodbruine achterkruin.

Magdalenabloemkroonkolibrie (Anthocephala berlepschi)
Foto: Eric Hough — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

De zang is een lange reeks herhaalde, hoge tsip-tonen.

Luister: RoepXC573781

Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

8–9 cm, met een korte, rechte, zwarte snavel en een witte vlek achter het oog. De bovendelen zijn glanzend groen, met een roestkleurige onderrug en bovenstaartdekveren; de onderdelen zijn grijsachtig bleekgeel. Het mannetje heeft een geelwitte voorkruin en een kastanjebruine achterkruin. De staart is bronsgroen met brede witte punten; alle pennen behalve het middelste paar hebben een zwarte band voor de punt. Het vrouwtje en jongen hebben een geheel bruinachtige kruin.

Verwarrings­soorten

De santamartabloemkroonkolibrie Anthocephala floriceps lijkt vrijwel gelijk, met wat geler getinte staartpunten, maar leeft alleen in de Sierra Nevada de Santa Marta. De paarskopkolibrie Klais guimeti heeft ook een witte vlek achter het oog, maar het mannetje heeft een violetblauwe kop en het vrouwtje een blauwgroene kruin. De zwartoorkolibrie Adelomyia melanogenys heeft een donkere oorvlek, een gespikkelde keel en een lichte streep achter het oog.

Leefgebied

Het binnenste en de randen van vochtig oerbos en oud secundair bos, ook bosranden, galerijbos en schaduwkoffie, tussen ongeveer 1200 en 2500 m. Foerageert in de onderste en middelste lagen bij kleine bloemen van struiken en kruiden en vangt kleine insecten. Over het nest is weinig bekend.

Verspreiding en trek

In Colombia alleen aan de bovenloop van de Magdalenavallei, vooral op de oostflank van de Centrale Cordillera in Tolima, Quindío, Cauca en het noorden van Huila. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in bosresten en schaduwkoffie op de hellingen boven de Magdalenavallei in Tolima en Huila, bij laag bloeiende struiken langs bosranden en beekdalen.

Staat van instandhouding

Kwetsbaar (VU). Het verspreidingsgebied is klein en de stand, geschat op minder dan 4500 volwassen vogels, neemt af. Veel bos is gekapt voor landbouw en wat rest is versnipperd; de soort komt voor in twee nationale parken.

Wetenschappelijke naam

Anthocephala berlepschi | Salvin, 1893

Salvin beschreef de soort in 1893 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Anthocephala werd in 1860 ingevoerd door Cabanis & Heine. De geslachtsnaam combineert Grieks anthos, 'bloem', met kephalē, 'kop'. De soortnaam eert Hans von Berlepsch (1850–1915), Duits ornitholoog met een grote collectie Zuid-Amerikaanse vogels. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.