Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Santamartabloemkroonkolibrie
Santamartabloemkroonkolibrie | Anthocephala floriceps
Santa Marta Blossomcrown | Colibrí florido de Santa Marta | Coroa-florida-de-santa-marta
De santamartabloemkroonkolibrie is een kleine, eenvoudig getekende kolibrie die alleen in de Sierra Nevada de Santa Marta in het noorden van Colombia voorkomt. Het mannetje heeft een lichte, roomkleurige voorkruin die naar achteren overgaat in roodbruin, waaraan de groep haar naam dankt. Tot 2014 gold de magdalenabloemkroonkolibrie als dezelfde soort.
Geluid
Een reeks hoge, dunne tsip-tonen en korte, droge tjiptonen tijdens het foerageren.
Opname: Oswaldo Cortes — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
8–9 cm, met een korte, rechte, zwarte snavel en een witte vlek achter het oog. De bovendelen zijn glanzend groen, de onderdelen grijsachtig bleekgeel. Het mannetje heeft een roomwitte tot bleekgele voorkruin en een roodbruine achterkruin. De staart is bronsgroen, met een zwarte band voor de lichte, geelbruine tot witachtige punten van de buitenste pennen. Het vrouwtje en jongen hebben een geheel bruinachtige kruin zonder lichte voorkant.
Verwarringssoorten
In de Sierra Nevada de Santa Marta komt geen andere bloemkroonkolibrie voor. De magdalenabloemkroonkolibrie Anthocephala berlepschi lijkt sterk, maar leeft alleen in de bovenloop van de Magdalenavallei. De zwartoorkolibrie Adelomyia melanogenys heeft een witte streep achter het oog, een donkere oorvlek en een gespikkelde keel, en een egale bruine kruin. Vrouwtjes van de vorkstaartbosnimf Thalurania furcata zijn groter, met een gevorkte, blauwzwarte staart en zonder lichte voorkruin.
Leefgebied
Het binnenste en de randen van vochtig bergbos, oud secundair bos en schaduwkoffie, meestal tussen ongeveer 600 en 1700 m, soms hoger. Foerageert laag tot middelhoog in het bos, vaak in de onderste lagen, en bezoekt kleine bloemen van struiken en kruiden; vangt ook kleine insecten. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in de Sierra Nevada de Santa Marta (Magdalena, Cesar, La Guajira). Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de Sierra Nevada de Santa Marta langs de weg naar San Lorenzo en Minca, in bosranden en schaduwkoffie op middelste hoogte, bij laag bloeiende struiken.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar (VU). Het verspreidingsgebied is klein en het bos op de middelste hoogten van de Sierra Nevada is voor een groot deel omgezet in landbouwgrond en koffieplantages.
Wetenschappelijke naam
Anthocephala floriceps | (Gould, 1853)
Gould beschreef de soort in 1853 als Trochilus (--?) floriceps; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Anthocephala werd in 1860 ingevoerd door Cabanis & Heine. De geslachtsnaam combineert Grieks anthos, 'bloem', met kephalē, 'kop'. De soortnaam combineert Latijn flos, floris, 'bloem', met -ceps, 'gekopt'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Sierra Nevada de Santa Marta, Colombia.