Alle soorten › Zangvogels › Tapaculo's › Magelhaentapaculo
Magelhaentapaculo | Scytalopus magellanicus
Magellanic Tapaculo | Churrín magallánico | Macuquinho-de-magalhães
De magelhaentapaculo is een kleine, donkergrijze tapaculo van de gematigde bossen in het zuiden van Chili en Argentinië. Vroeger werden ook de grijze tapaculo's van de hoge Andes tot deze soort gerekend; die vormen nu afzonderlijke soorten. In het gidsgebied komt de magelhaentapaculo in de huidige opvatting niet voor.
Geluid
De zang is een lange, ritmische reeks van herhaalde, tweelettergrepige tonen. Daarnaast korte, scherpe roepen en een snelle, schelle reeks bij opwinding.
Opname: Eduardo Quintanilla — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10–11 cm, klein en rond, met een korte, vaak opgewipte staart. Het kleed is grotendeels donker leigrijs; stuit en flanken zijn bruin met donkere bandering. Volwassen mannetjes hebben vaak een witte vlek op het voorhoofd of de kruin. Vrouwtjes zijn bruiner, jonge vogels zijn bruin met dichte donkere bandering.
Verwarringssoorten
In het gidsgebied gaat het bij grijze tapaculo's van de hoge Andes om andere Scytalopus-soorten, zoals Simons' tapaculo Scytalopus simonsi in het zuiden van Peru en in Bolivia, en de ancashtapaculo Scytalopus affinis in het midden van Peru. Deze soorten lijken sterk op elkaar en zijn vooral aan de zang en het verspreidingsgebied te onderscheiden.
Leefgebied
Dichte ondergroei van vochtig gematigd bos met Nothofagus, bamboe en struweel, bosranden en struikrijke hellingen, van zeeniveau tot de boomgrens. Beweegt als een muis over en vlak boven de grond en zoekt kleine insecten en spinnen. Het nest is een bolvormig bouwsel in een holte in een oever of tussen wortels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Komt in het gidsgebied niet voor. Oudere meldingen uit Colombia, Ecuador, Peru en Bolivia onder deze naam hebben betrekking op andere Scytalopus-soorten die vroeger tot de magelhaentapaculo werden gerekend. Buiten het gidsgebied in het midden en zuiden van Chili en in het aangrenzende westen en zuiden van Argentinië, tot Vuurland.
Hoe en wanneer kijken
Niet te verwachten in het gidsgebied. Meldingen van een grijze tapaculo in de hoge Andes horen bij een van de andere Scytalopus-soorten in deze gids.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In het zuiden van Chili en Argentinië komt de soort algemeen voor in bos en struweel.
Wetenschappelijke naam
Scytalopus magellanicus | (Gmelin, 1789)
Gmelin beschreef de soort in 1789 als Motacilla magellanica; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Scytalopus werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks skutalē of skutalon, 'stok', met pous, 'voet'. De soortnaam magellanicus verwijst naar de Straat Magelhaen en het zuiden van Zuid-Amerika, genoemd naar Ferdinand Magellaan (ca. 1480–1521); dat is niet noodzakelijk de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Vuurland.