Alle soorten › Pelikaanachtigen › Reigers › Mangrovereiger
Mangrovereiger | Butorides striata
Striated Heron | Garcita estriada | Socozinho
De mangrovereiger is een kleine, gedrongen reiger die roerloos op een tak of wortel vlak boven het water op vis wacht. Hij komt voor in tropische en subtropische gebieden van Amerika, Afrika, Azië en Australië. In het gidsgebied leeft hij zowel in de mangroven van de kust als langs rivieren en meren in het laagland.
Geluid
Een scherp, explosief kjoew of kjek bij het opvliegen; ook een herhaald, zacht kek-kek-kek.
Opname: David Darrell-Lambert — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
40–48 cm. Klein en gedrongen, met korte poten en een vrij lange, puntige donkere snavel. Volwassen vogels hebben een zwarte kruin met korte kuif, een grijze hals en zijkanten, een lichte keel met een witte streep over voorhals en borst, en een grijsgroene rug en vleugels met lichte randen aan de dekveren. De poten zijn geel tot oranje. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn bruin, met een sterk gestreepte hals en onderzijde en lichte vlekken op de vleugeldekveren.
Verwarringssoorten
De groene reiger Butorides virescens heeft een kastanjebruine hals en zijkanten in plaats van grijze; mengvormen komen voor. De galápagosreiger Butorides sundevalli is geheel leigrijs, zonder streep op de keel. Het Amerikaans woudaapje Botaurus exilis is kleiner, met een lichte vlek op de vleugel en een zwarte rug. De gestreepte woudaap Botaurus involucris is lichtbruin en zwart gestreept.
Leefgebied
Mangroven, kustlagunes en estuaria, en in het binnenland oevers van rivieren, meren en oxbowmeren met overhangende vegetatie, meestal onder 1000 m. Wacht stil op een tak, wortel of steen en grijpt kleine vis, kikkers, krabben en insecten; gebruikt soms een veertje of insect als lokaas. Broedt solitair of in losse groepen; het nest is een platform van takjes in een struik of boom bij het water.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia wijdverbreid in het laagland, aan beide kusten en in het oosten. In Ecuador aan de kust en in het Amazonelaagland. In Peru langs de kust, vooral in het noorden, en in het Amazonelaagland. In Bolivia in het laagland van het noorden en oosten. Op de Galápagos komen lichtere, grijze vogels voor naast de galápagosreiger. Buiten het gidsgebied van Panama tot Argentinië en in Afrika, Azië en Australië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het Amazonelaagland zit hij op takken langs de oever van rivieren en meren; vanaf een kano of boot is hij goed te benaderen. Aan de kust van Ecuador foerageert hij bij laagwater tussen de mangrovewortels.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in de huidige omgrenzing van de soort; als geheel wijdverbreid en talrijk. Plaatselijk lijdt de soort onder het verlies van mangroven.
Wetenschappelijke naam
Butorides striata | (Linnaeus, 1758)
Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Ardea striata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Butorides werd in 1852 ingevoerd door Blyth. De geslachtsnaam komt van Middelengels butor, 'roerdomp', met het Griekse achtervoegsel -oides, 'lijkend op'. De soortnaam is Latijn striatus, 'gestreept'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Suriname.