Alle soorten › Zangvogels › Lijsters › Marañónlijster
Marañónlijster | Turdus maranonicus
Maranon Thrush | Zorzal del Marañón | Sabiá-do-marañón
De marañónlijster is de enige Turdus in het gidsgebied met een witte, zwaar donker geschubde onderkant. Hij komt alleen voor in het dal van de Marañón en zijn zijrivieren in het noorden van Peru en het uiterste zuiden van Ecuador. Daar leeft hij in droog bos, oeverbos en boomgaarden.
Geluid
De zang is een reeks heldere, fluitende frasen, gevarieerd en vaak lang volgehouden, vooral in de regentijd. De roep is een droog tsjuk.
Opname: Lelis Navarrete — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
21–22 cm. De bovendelen zijn egaal bruin tot olijfbruin. De onderdelen zijn wit, op keel, borst en flanken bedekt met grote, donkerbruine, schubvormige vlekken; de buik is witter. De snavel is donker, met een lichtere ondersnavel, de poten zijn grijsachtig. Een oogring ontbreekt. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels hebben daarnaast lichte vlekken op de bovendelen.
Verwarringssoorten
De dwerglijster Catharus ustulatus, een wintergast uit het noorden, is kleiner, met een geelbruine oogring en vlekken die tot de borst beperkt blijven. De grijswangdwerglijster Catharus minimus is ook kleiner, met grijze wangen en weinig vlekken op de flanken. De ecuadorlijster Turdus maculirostris en de chiguancolijster Turdus chiguanco, die in hetzelfde dal voorkomen, hebben geen geschubde onderkant.
Leefgebied
Droog en halfvochtig loofbos, oeverbos langs rivieren en beken, struweel met bomen, boomgaarden, koffieaanplant en tuinen, ongeveer tussen 300 en 2400 m. Zoekt op de grond en in bomen naar insecten en vruchten. Het nest is een kom in een boom of struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru in het dal van de Marañón en zijn zijdalen, in Cajamarca, Amazonas, La Libertad en aangrenzende departementen. In Ecuador alleen in het uiterste zuiden, in het dal van de Chinchipe in Zamora-Chinchipe. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de droge Marañóndalen, bijvoorbeeld rond Jaén en Bagua in Peru, of bij Zumba in Ecuador, in boomgaarden en oeverbos, vooral in de vroege ochtend.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een klein verspreidingsgebied, maar verdraagt halfopen cultuurland met bomen.
Wetenschappelijke naam
Turdus maranonicus | Taczanowski, 1880
Taczanowski beschreef de soort in 1880 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Turdus werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam komt van Latijn turdus, 'lijster'. De soortnaam verwijst naar het dal van de Marañón in het noorden van Peru, niet noodzakelijk de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Callacate, Peru.