Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Marcapatastekelstaart
Marcapatastekelstaart | Cranioleuca marcapatae
Marcapata Spinetail | Curutié de Marcapata | Arredio-de-marcapata
De marcapatastekelstaart is een roodbruine stekelstaart van het bamboerijke nevelwoud in de Andes van Cusco, in het zuidoosten van Peru. Hij komt nergens anders voor. Anders dan bij verwante soorten heeft de kruin dezelfde roodbruine kleur als de rug.
Geluid
De zang is een dunne, dalende en versnellende reeks hoge, heldere tonen. Roepen zijn een hoog tjoe-tik en tjoep.
Opname: Herman van Oosten — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm, met een rechte, puntige snavel en een getrapte staart met spitse veertoppen. Kruin, rug, vleugels en staart zijn roodbruin tot kastanjebruin, met een korte kuif. Een lichte wenkbrauwstreep; het gezicht is grijsachtig. De keel is lichter, de rest van de onderdelen grijsachtig olijfbruin. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De vilcabambastekelstaart Cranioleuca weskei ten noordwesten ervan heeft een witte kruin en een geelbruin gezicht. De witkruinstekelstaart Cranioleuca albiceps in Puno en Bolivia heeft eveneens een witte tot geelbruine kruin. De grijsbrauwstekelstaart Cranioleuca curtata leeft lager, met een olijfbruine kruin en rug en een grijze wenkbrauwstreep.
Leefgebied
De onder- en middenlaag van vochtig, altijdgroen bergbos, vooral met dichte Chusquea-bamboe, tussen ongeveer 2400 en 3350 m. Zoekt in paren of kleine groepen, vaak met gemengde groepen, naar geleedpotigen in mos, bromelia's en schors, terwijl hij langs takken klautert, meestal 2 tot 10 m boven de grond. Een nest dat aan deze soort wordt toegeschreven was een ovale bal van mos, schorsreepjes en takjes, hangend aan een tak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: ontbreekt. Ecuador: ontbreekt. Peru: endemisch, in Cusco, van het stroomgebied van de bovenloop van de Urubamba, met het zuiden van de Cordillera Vilcabamba bij Machu Picchu, oostelijk tot het Marcapatadal. Bolivia: ontbreekt. Ontbreekt op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het bamboe van het nevelwoud boven 2500 m in Cusco, bijvoorbeeld langs de weg door het Marcapatadal. Let op gemengde groepen; de vogel klautert langs bemoste takken in de middenlaag.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein en de stand onbekend, maar wordt stabiel geacht.
Wetenschappelijke naam
Cranioleuca marcapatae | Zimmer, 1935
Zimmer beschreef de soort in 1935 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Cranioleuca werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Grieks kranion, 'schedel', en leukos, 'wit'. De soortnaam verwijst naar Marcapata in het zuidoosten van Peru. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Marcapata, Cuzco, Peru.