Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Vilcabambastekelstaart
Vilcabambastekelstaart | Cranioleuca weskei
Vilcabamba Spinetail | Curutié de Vilcabamba | Arredio-de-vilcabamba
De vilcabambastekelstaart is een stekelstaart met een witte kruin uit het hooggelegen nevelwoud van de Cordillera Vilcabamba en aangrenzende bergen in centraal Peru. Hij werd in 1984 beschreven als ondersoort van de marcapatastekelstaart en wordt door een deel van de autoriteiten nog steeds zo behandeld. Waar de twee elkaar naderen zijn geen overgangsvormen in de kruinkleur gevonden.
Geluid
De zang is een reeks hoge tonen die, vergeleken met de marcapatastekelstaart, korter, sneller en gelijkmatiger is, met een dalend verloop. In het zuiden van het verspreidingsgebied lijkt de zang sterk op die van de marcapatastekelstaart.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
15–16 cm, met een rechte, puntige snavel en een getrapte staart met spitse veertoppen. De kruin is wit, scherp afgezet tegen de roodbruine rug, vleugels en staart. Gezicht en keel zijn geelbruin, de rest van de onderdelen grijsachtig olijfbruin. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De marcapatastekelstaart Cranioleuca marcapatae ten zuidoosten ervan is vrijwel gelijk, maar heeft een roodbruine kruin. De witkruinstekelstaart Cranioleuca albiceps heeft ook een witte kruin, maar leeft ver naar het zuidoosten, in Puno en Bolivia. De grijsbrauwstekelstaart Cranioleuca curtata leeft lager, met een olijfbruine kruin en een grijze wenkbrauwstreep.
Leefgebied
Vochtig bergbos en nevelwoud op grote hoogte, vaak met een onderlaag van Chusquea-bamboe, tussen ongeveer 2800 en 3600 m. Zoekt in paren, vaak met gemengde groepen, naar geleedpotigen in mos en epifyten langs takken. Het nest is niet beschreven; verwanten bouwen een hangende bal van mos.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: ontbreekt. Ecuador: ontbreekt. Peru: endemisch, in de noordelijke Cordillera Vilcabamba in Cusco en Junín, en ten noorden van de Mantaro in Junín en in Ayacucho. Bolivia: ontbreekt. Ontbreekt op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
Hoe en wanneer kijken
Een groot deel van het verspreidingsgebied ligt ver van wegen. Zoek in Junín en Ayacucho langs wegen die over de oostflank naar beneden lopen, in bamboe en nevelwoud boven 2800 m, en volg gemengde groepen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein en grotendeels afgelegen; over de stand is weinig bekend.
Wetenschappelijke naam
Cranioleuca weskei | Remsen, 1984
Remsen beschreef de soort in 1984 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Cranioleuca werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Grieks kranion, 'schedel', en leukos, 'wit'. De soortnaam eert John S. Weske, Amerikaans ornitholoog en verzamelaar. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cordillera Vilcabamba, Cuzco, Peru.