Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Maskerbergtangare
Maskerbergtangare | Tephrophilus wetmorei
Masked Mountain Tanager | Tangara de Wetmore | Sanhaço-montanhês-mascarado
De maskerbergtangare is een zeldzame bergtangare van de bovenste boomgrens in het zuiden van Colombia, in Ecuador en in het noorden van Peru. Een zwart masker wordt omzoomd door een geel voorhoofd; de vogel leeft in paren of kleine groepen in elfenwoud en struweel aan de rand van de páramo.
Geluid
Weinig gedocumenteerd; geeft hoge, dunne roepjes en korte, schrille reeksjes.
Opname: John V. Moore — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20 cm, met een korte, zwartachtige snavel. Voorhoofd en een band rond het gezicht zijn helder geel; daarbinnen ligt een zwart masker van teugel, wang en oorstreek. Kruin en nek zijn geelachtig olijfgroen, de rug olijfgroen, de stuit geel. De onderdelen zijn mosterdgeel, met olijfkleurige strepen op borst en flanken. Vleugels en staart zijn zwartachtig, met twee blauwe vleugelstrepen. Het vrouwtje is iets doffer. Jonge vogels zijn doffer en olijfkleuriger.
Verwarringssoorten
De blauwrugbergtangare Buthraupis montana is groter, met een volledig zwarte kap, een blauwe rug en rode ogen. De zwartborstbergtangare Cnemathraupis eximia heeft een blauwe kruin en een zwarte keel en borst, zonder geel voorhoofd. De druppelbergtangare Anisognathus lacrymosus is kleiner, met een donker leigrijze rug en gele vlekken onder het oog en op de halszijde.
Leefgebied
Elfenwoud, bemost struikgewas en dwergbos aan de bovenste boomgrens, vaak op de overgang naar páramo, ook met bamboe, van ongeveer 2900 tot 3650 m. Foerageert laag tot halfhoog op vruchten en insecten, in paren, kleine groepen of met gemengde groepen. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia plaatselijk in de Centrale Andes en in het zuiden in Nariño. In Ecuador zeer plaatselijk aan de boomgrens, vooral in het noorden (Carchi) en het zuiden (Loja). In Peru alleen in het uiterste noorden. Niet in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet bekend.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in elfenwoud aan de boomgrens, bijvoorbeeld rond Cajanuma in het Parque Nacional Podocarpus in Ecuador; de soort komt in lage dichtheid voor en sluit zich soms aan bij gemengde groepen met andere bergtangares en struikgorzen.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. De kleine, versnipperde stand is gebonden aan een smalle strook bos aan de boomgrens, die verdwijnt door branden, begrazing en omzetting naar weiland.
Wetenschappelijke naam
Tephrophilus wetmorei | Moore, 1934
Moore beschreef de soort in 1934 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Tephrophilus voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam combineert Grieks tephra, 'as' (van een vulkaan), met philos, 'liefhebbend'. De soortnaam eert de Amerikaanse ornitholoog Alexander Wetmore (1886–1978), lange tijd verbonden aan het Smithsonian Institution. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Culebrillas-vallei bij de Sangay, Ecuador.