Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Witbrauwgrasgors
Witbrauwgrasgors | Donacospiza albifrons
Long-tailed Reed Finch | Cachilo canela | Tico-tico-do-banhado
De witbrauwgrasgors is een slanke, langstaartige gors van moerassen en hoog grasland in het zuidoosten van Zuid-Amerika. Hij klimt langs riet- en grasstengels en zit vaak bovenop een stengel. In het gidsgebied komt hij alleen in het oosten van Bolivia voor.
Geluid
De zang is een korte, krassende reeks tonen, vaak vanaf een hoge stengel. De roep is een dun tsip.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm, waarvan een groot deel staart; de staart is lang en getrapt. De snavel is spits, boven donker en onder licht. De kop is grijs met een witachtige tot lichte okerkleurige wenkbrauwstreep; de rug is bruin met donkere strepen, de schouders zijn grijs. De onderdelen zijn kaneel- tot okerkleurig, op de buik bleker. De seksen lijken op elkaar; het vrouwtje is iets doffer. Jonge vogels zijn bleker en vager getekend.
Verwarringssoorten
De wigstaartgrasgors Emberizoides herbicola is groter, met een witachtige onderzijde, geel op de vleugelbocht en een gestreepte kruin. De pampagors Embernagra platensis is veel zwaarder, olijfgrijs, met een oranje snavel.
Leefgebied
Hoog gras, rietlanden en zeggen aan randen van moerassen en meren, nat grasland met verspreide struiken en vochtige weilanden, in het gidsgebied in het laagland. Zoekt tussen de stengels naar insecten en zaden, meestal in paartjes. Het nest is een kom laag in dicht gras of riet.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen in het oosten van Bolivia, vooral in de savannes en moerassen van Beni en Santa Cruz; daar plaatselijk. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden en zuidoosten van Brazilië, Paraguay, Uruguay en het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk in hoge, natte graslanden en langs rietkragen naar een kaneelkleurige vogel met een lange staart die bovenop een stengel komt zitten, vooral in de vroege ochtend.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In het gidsgebied schaars en plaatselijk; drooglegging en branden van natte graslanden kunnen de soort plaatselijk doen verdwijnen.
Wetenschappelijke naam
Donacospiza albifrons | (Vieillot, 1817)
Vieillot beschreef de soort in 1817 als Sylvia albifrons; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Donacospiza werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam komt van Grieks donax, 'riet', en spiza, 'vink'. De soortnaam komt van Latijn albus, 'wit', en frons, 'voorhoofd': met wit voorhoofd. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.