Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › McConnells pipratiran
McConnells pipratiran | Mionectes macconnelli
McConnell's Flycatcher | Mosquero de McConnell | Abre-asa-da-mata
McConnells pipratiran is een tweelingsoort van de okerbuikpipratiran, die vooral in het binnenste van hoog laaglandbos en voetheuvelbos leeft. Uiterlijk zijn beide vrijwel gelijk; zang en baltsgedrag verschillen. De vogels van de voetheuvels in Peru en Bolivia worden wel tot een eigen ondersoort, peruanus, gerekend.
Geluid
Een zacht tsip. Het baltsende mannetje laat een reeks snelle, droge en piepende tonen horen, die anders klinken dan de schorre frasen van de okerbuikpipratiran, en spreidt daarbij afwisselend de vleugels.
Opname: Fernando Igor de Godoy — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, met een dunne, donkere snavel. Kop, rug en borst zijn olijfgroen, de keel grijzig olijf. Buik en onderstaartdekveren zijn egaal okerkleurig, iets donkerder dan bij de okerbuikpipratiran. De vleugeldekveren zijn effen olijf, zonder vleugelstrepen. Tilt net als zijn verwanten regelmatig één vleugel op. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De okerbuikpipratiran Mionectes oleagineus heeft twee vage, okerkleurige vleugelstrepen en is van onder iets lichter; hij leeft meer aan bosranden, in secundair bos en in várzea. Zang en baltsgedrag zijn het betrouwbaarste verschil. De olijfstreeppipratiran Mionectes olivaceus is van onder gestreept.
Leefgebied
De ondergroei en middelste etage van vochtig bos op terra firme en in de voetheuvels, vooral in het binnenste van het bos, van het laagland tot ongeveer 1300 m, plaatselijk hoger. Eet vooral kleine bessen en zaden van maretak en melastomen, aangevuld met insecten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Peru: in het zuidoosten, in het laagland en de voetheuvels van Junín, Ayacucho, Cusco, Puno en Madre de Dios. Bolivia: in het laagland en de voetheuvels van het noorden en midden, van Pando en La Paz tot Cochabamba en Santa Cruz. Colombia: vrijwel ontbrekend; er zijn enkele meldingen uit het noorden van het land, die bevestiging behoeven. Ontbreekt in Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het Guianaschild van Venezuela tot de Guyana's en in het Amazonegebied van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in hoog, ongestoord bos in Madre de Dios of in de voetheuvels van Cusco en Puno; waar beide soorten voorkomen, helpen de zang van het mannetje en het ontbreken van vleugelstrepen bij de herkenning.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is gebonden aan ongestoord bos, maar heeft een groot verspreidingsgebied.
Wetenschappelijke naam
Mionectes macconnelli | (Chubb, 1919)
Chubb beschreef de soort in 1919 als Pipromorpha oleaginea macconnelli; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Mionectes werd in 1844 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam komt van Grieks meionektēs, 'die tekortkomt, klein', van meionekteō, 'te weinig hebben'. Cabanis (1844) beschreef de soorten als kleine vogels. De soortnaam eert Frederick Vavasour McConnell (1868–1914), een Engelse reiziger en verzamelaar. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Kamakabra-rivier, Guyana.