Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Noordelijke langstaartmuisspecht

Noordelijke langstaartmuisspecht | Deconychura longicauda

Whistling Long-tailed Woodcreeper | Trepatroncos colilargo norteño | Arapaçu-rabudo

De noordelijke langstaartmuisspecht is een van de drie langstaartmuisspechten, die vroeger als één soort golden. Hij leeft in het noordoosten van het Amazonegebied en het Guyanaschild. In het gidsgebied is hij niet met zekerheid vastgesteld; hooguit komt hij voor in het uiterste oosten van Colombia.

Noordelijke langstaartmuisspecht (Deconychura longicauda)
Foto: Hector Bottai — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een reeks heldere, fluitende tonen, waaraan de Engelse naam verwijst. De roep is een kort, scherp tsjiet.

Luister: ZangXC1182008

Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

19–21 cm, slank, met een dunne, rechte snavel en een lange, stijve, roodbruine staart. De bovendelen zijn olijfbruin, vleugels, stuit en staart roodbruin. Een smalle, geelbruine wenkbrauwstreep loopt achter het oog. De keel is geelbruin, kruin en borst zijn fijn geelbruin gestreept op een olijfbruine ondergrond; de buik is effen. Mannetjes zijn iets groter dan vrouwtjes, verder zijn de seksen gelijk.

Verwarrings­soorten

De zuidelijke langstaartmuisspecht Deconychura pallida lijkt sterk en is vooral aan de zang te onderscheiden; hij leeft ten zuiden en westen van deze soort. De vlekkeelmuisspecht Certhiasomus stictolaemus is kleiner, met een kortere staart en een gevlekte keel. De wigsnavelmuisspecht Glyphorynchus spirurus is veel kleiner, met een korte, wigvormige snavel.

Leefgebied

Het binnenste van vochtig regenwoud op terra firme in het laagland en op lage heuvels. Klimt langs stammen in de onderste en middelste lagen en zoekt insecten en spinnen in schors en mos, vaak in gemengde groepen. Het nest ligt in een holte of spleet in een boom.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In het gidsgebied niet met zekerheid vastgesteld; mogelijk in het uiterste oosten van Colombia, langs de grens met Venezuela en Brazilië. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het noorden van Brazilië ten noorden van de Amazone.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Vogels in het uiterste oosten van Colombia met een langstaartmuisspecht-kleed zijn alleen op de zang toe te wijzen. Een geluidsopname is daarom het nuttigste bewijs van voorkomen in het gidsgebied.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort leeft in grote, weinig verstoorde bossen in het noordoosten van het Amazonegebied.

Wetenschappelijke naam

Deconychura longicauda | (Pelzeln, 1868)

Pelzeln beschreef de soort in 1868 als Dendrocincla longicauda; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Deconychura werd in 1891 ingevoerd door Cherrie. De geslachtsnaam komt van Grieks deka, 'tien', onux, 'klauw', en oura, 'staart'. Cherrie meende dat de soort tien staartveren had met stijve, uitstekende schachtpunten; later bleek het er twaalf te zijn. De soortnaam komt van Latijn longus, 'lang', en cauda, 'staart'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Amazonas, Brazilië.