Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Okerborstsfenops
Okerborstsfenops | Sphenopsis ochracea
Western Hemispingus | Hemispingo ocráceo | Sanhaço-ocidental
De okerborstsfenops is een kleine, dof gekleurde tangare van het bergbos op de westflank van de Andes in zuidwest-Colombia en noordwest-Ecuador. Hij werd lang als vorm van de zwartoorsfenops beschouwd, maar verschilt daarvan door een veel zwakkere kopttekening en okerkleurige onderdelen. Zijn zang lijkt sterk op die van de zwartoorsfenops.
Geluid
De zang is een snel, ratelend gekwetter, vaak als duet van een paartje, vrijwel gelijk aan dat van de zwartoorsfenops. De roep is een hoog tsit.
Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, met een dunne, spitse, donkere snavel. Kruin en nek olijfgrijs, met een vaag donker oorvlak en hooguit een zwakke, lichte wenkbrauwstreep. Bovendelen, vleugels en staart olijfgroen. Onderdelen egaal okerkleurig, op de flanken olijf aangezet. Seksen gelijk. Jonge vogels zijn doffer.
Verwarringssoorten
De zwartoorsfenops Sphenopsis melanotis van de oostflank heeft een grijzere kruin, een duidelijk zwart oorvlak en kaneelkleurige keel en borst. De piurasfenops Sphenopsis piurae verder naar het zuiden heeft een zwart masker en een lange witte wenkbrauwstreep. De olijfrugsfenops Sphenopsis frontalis is groener, met een vage gele wenkbrauwstreep en olijfgele onderdelen.
Leefgebied
Ondergroei en bosranden van vochtig bergbos en nevelwoud op de westflank, ook met bamboe, ruwweg tussen 1300 en 2600 m. Foerageert in paartjes laag in het struikgewas op insecten, meestal in gemengde troepen. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia op de westflank van de Andes in het zuidwesten, vooral in Nariño. In Ecuador op de westflank van de Andes in het noorden en midden. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
Hoe en wanneer kijken
Volg gemengde troepen in de ondergroei van nevelwoud op de westflank in noord-Ecuador, bijvoorbeeld langs de oude weg naar Mindo; het duet verraadt vaak een paartje dat laag in het struikgewas blijft.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Ontbossing op de westflank van de Andes heeft het leefgebied plaatselijk sterk verkleind.
Wetenschappelijke naam
Sphenopsis ochracea | (Berlepsch & Taczanowski, 1884)
Berlepsch & Taczanowski beschreef de soort in 1884 als Chlorospingus ochraceus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Sphenopsis werd in 1862 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam combineert Grieks sphēn, 'wig', en opsis, 'uiterlijk'. De soortnaam komt van Latijn ochraceus, 'okerkleurig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayandeled, West-Ecuador.