Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Okerborststekelstaart
Okerborststekelstaart | Synallaxis albilora
White-lored Spinetail | Pijuí cariblanco | João-do-pantanal
De okerborststekelstaart is een stekelstaart van de ondergroei van galerijbos en struikgewas in en rond het Pantanal. Hij werd vroeger als ondersoort van de cayennestekelstaart beschouwd. In het gidsgebied leeft hij alleen in het oosten van Bolivia.
Geluid
Beide seksen zingen, vooral 's ochtends vanaf een verborgen zitplaats. De zang bestaat uit scherpe tonen, kieeuw kiw-kwiet, en een herhaalde nasale toon op gelijke hoogte.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm. Dof witachtige teugels in een bruingrijs gezicht. Kruin en rug zijn grijsbruin; onderrug, stuit, vleugels en staart zijn roodbruin. De keel is wit, de rest van de onderdelen grotendeels oranjeachtig okerkleurig. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De cayennestekelstaart Synallaxis gujanensis heeft lichte, grijsachtige onderdelen met alleen geelbruine flanken en leeft vooral in het Amazonelaagland. De goudoorstekelstaart Synallaxis scutata is kleiner, heeft een zwarte halve maan onder de witte keel en okergele wangen en leeft in droog bos. De roetkruinstekelstaart Synallaxis frontalis heeft een roodbruine kruin en grijsachtige onderdelen.
Leefgebied
Ondergroei van galerijbos, oeverbos en struikgewas, onder 1000 m. Zoekt insecten laag in dichte begroeiing. Beide seksen bouwen het nest van takjes, met een met bladeren beklede kamer, meestal niet hoger dan 7 m; het broedseizoen valt vooral van augustus tot december.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Bolivia: in het oosten en zuidoosten, in het grensgebied met Brazilië en Paraguay. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het Pantanal van Brazilië (Mato Grosso en Mato Grosso do Sul) en in het noorden van Paraguay.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister 's ochtends in galerijbos en struikgewas langs rivieren in het oosten van Santa Cruz naar de scherpe zangfrasen. De vogels blijven meestal laag en verborgen in de begroeiing.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In geschikt leefgebied in het Pantanal is de soort talrijk, en hij komt voor in meerdere beschermde gebieden.
Wetenschappelijke naam
Synallaxis albilora | Pelzeln, 1856
Pelzeln beschreef de soort in 1856 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Synallaxis werd in 1818 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks sunallaxis, 'uitwisseling'. De soortnaam komt van Latijn albus, 'wit', en lorum, 'teugel', naar de witte teugel tussen snavel en oog. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cuiabá, Mato Grosso, Brazilië.