Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Okerborsttiran
Okerborsttiran | Nephelomyias ochraceiventris
Ochraceous-breasted Flycatcher | Mosquerito pechiocráceo | Papa-moscas-de-peito-ocráceo
De okerborsttiran is een kleine tiran van het hoge nevelwoud aan de oostflank van de Andes in Peru en Bolivia. Hij valt op door de warme okerkleurige borst en de lichte vleugelstrepen, en trekt meestal in paren met gemengde groepen door het middelste en bovenste deel van het bos.
Geluid
Een snelle reeks hoge, dunne tsip-noten en korte, droge trillers, vaak te horen terwijl de vogel met een gemengde groep meetrekt.
Opname: GABRIEL LEITE — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, met een korte, brede snavel en een vrij lange staart. Kop en bovendelen zijn olijfgroen. De vleugels zijn donker, met twee duidelijke geelbruine tot okerkleurige vleugelstrepen. Keel en borst zijn warm okerkleurig, de buik is geel. Volwassen vogels hebben een verborgen kruinvlek die zelden zichtbaar is. De seksen zijn vrijwel gelijk.
Verwarringssoorten
De oranjebandtiran Nephelomyias lintoni heeft oranje vleugelstrepen en een minder okerkleurige borst, en leeft verder noordelijk, in het zuiden van Ecuador en het noorden van Peru. De verwante Nephelomyias pulcher is kleiner, met een lichte vlek voor het oog, en leeft gewoonlijk lager op de berghelling. De kaneeltiran Pyrrhomyias cinnamomeus is van onderen geheel kaneelbruin, heeft een roodbruine vlek in de vleugel en zit vaak open op een uitkijkpost. De goudtiran Myiophobus flavicans is van onderen geler, zonder okertint, en leeft meestal lager.
Leefgebied
Vochtig nevelwoud en hoger bergbos, vooral de bosranden en het middelste en bovenste deel van het bos, ruwweg tussen 2300 en 3500 m. Vangt insecten met korte vluchten naar bladeren en twijgen, vaak in gemengde groepen met tangares en andere tirannen. Het nest is weinig beschreven.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Peru: aan de oostflank van de Andes, van het noorden ten zuiden van de Marañón zuidwaarts tot Puno. Bolivia: in de Yungas van La Paz en Cochabamba. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Volg gemengde groepen langs wegen door het hoge nevelwoud boven 2500 m, bijvoorbeeld in de Yungas van Cuzco en La Paz; de vogel zit rechtop op een takje in het middelste deel van het bos en vliegt kort uit naar bladeren.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is gebonden aan nevelwoud, dat plaatselijk wordt gekapt voor weidegrond en akkers.
Wetenschappelijke naam
Nephelomyias ochraceiventris | (Cabanis, 1873) (GBIF: Myiophobus ochraceiventris)
Cabanis beschreef de soort in 1873 als Mitrephorus ochraceiventris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Nephelomyias werd in 2009 ingevoerd door Ohlson, Fjeldså & Ericson. De geslachtsnaam komt van Grieks nephelē, 'wolk', en muias, 'vlieg': een vliegenvanger van het nevelwoud. Latijn ochraceus, 'okerkleurig', en venter, 'buik', naar de okerkleurige onderdelen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Maraynioc, Junín, Peru.