Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Okerkopdwergtiran
Okerkopdwergtiran | Euscarthmus fulviceps
Fulvous-faced Scrub Tyrant | Tiranuelo caripardo | Barulhento-de-cara-fulva
De okerkopdwergtiran is een kleine, bruinachtige tiran met een okergeel gezicht van droog struweel ten westen van de Andes in Ecuador en Peru. Hij houdt zich op in dichte, lage begroeiing en wordt meestal opgemerkt aan zijn droge, krassende zang. Hij werd vroeger als vorm van de witbuikdwergtiran beschouwd.
Geluid
Een droge, krassende, korte frase die vaak wordt herhaald, meestal vanuit dekking. Daarnaast droge ratels; paren zingen vaak in duet.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
10,5 cm, met een korte, spitse snavel en een vrij lange staart. De bovendelen zijn olijfbruin. Voorhoofd en gezicht zijn okergeel; in de kruin zit een meestal verborgen oranjerode vlek. De vleugels zijn donker, met twee geelbruine vleugelstrepen. De keel is witachtig, de borst lichtgrijs met een bruinige zweem, de buik lichtgeel. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De geelkeelvliegenpikker Camptostoma obsoletum heeft een rafelige kuif, een kortere snavel, geen okergeel gezicht en houdt de staart vaak omhoog. De muisgrijze vliegenpikker Nesotriccus murinus is groter en egaler grijsbruin, zonder okergeel gezicht. De grijs-witte elenia Pseudelaenia leucospodia is grijzer en witter, met een witte kruinvlek. De witbuikdwergtiran Euscarthmus meloryphus leeft ten oosten van de Andes en heeft een minder okergeel gezicht.
Leefgebied
Droog struweel, dichte doornstruiken, de ondergroei van droog bos en verwilderde akkers en weilanden met struiken, van zeeniveau tot ongeveer 2000 m in de droge binnendalen. Zoekt kleine insecten tussen bladeren en twijgen in lage, dichte begroeiing. Het nest is een kleine kom laag in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Ecuador: in het droge westen en zuidwesten, van Manabí en Guayas tot El Oro en Loja. Peru: in het westen, van Tumbes en Piura zuidwaarts langs de kust en de westflank, en in de droge vallei van de Marañón. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in droog struweel in Tumbes, Piura of zuidwest-Ecuador naar de krassende zang en wacht tot de vogel zich in de buitenste takken van een struik laat zien.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort verdraagt verstoord struweel, maar het droogbos ten westen van de Andes wordt op veel plaatsen gekapt.
Wetenschappelijke naam
Euscarthmus fulviceps | Sclater, 1871
Sclater beschreef de soort in 1871 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Euscarthmus werd in 1831 ingevoerd door Wied-Neuwied. De geslachtsnaam komt van Grieks euskarthmos, 'licht springend', van eu, 'goed', en skarthmos, 'sprong'. De soortnaam komt van Latijn fulvus, 'roodgeel, okerkleurig', en -ceps, 'kop'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Babahoyo, Los Ríos, Ecuador.