Alle soorten › Zangvogels › Vinkachtigen › Olijfgele sijs

Olijfgele sijs | Spinus olivaceus

Olivaceous Siskin | Jilguero oliváceo | Pintassilgo-oliváceo

De olijfgele sijs is de sijs van het vochtige bergbos aan de oostflank van de Andes. Hij lijkt sterk op de kapsijs, maar is donkerder en groener, en leeft in een ander milieu. Groepjes trekken door bosranden en open plekken in nevelwoud en lager bergbos.

Olijfgele sijs (Spinus olivaceus)
Foto: Michael Phillips — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

De zang is een snelle, afwisselende reeks van twitterende trillers en fluitjes. De roep is een dun, klagend fluitje en droge tonen in vlucht.

Luister: ZangXC261329

Opname: Mitch Lysinger — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

11 cm, met een kort, spits snaveltje. Het mannetje heeft een zwarte kop en keel; de bovendelen zijn donker olijfgroen, de stuit is geelgroen en de onderdelen zijn olijfgeel, op borst en flanken groenig. De vleugels zijn zwart met een gele band, de staart is zwart met gele basis. Het vrouwtje mist de kap en is egaal donker olijf, met olijfgele onderdelen en een gele vleugelband. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.

Verwarrings­soorten

De kapsijs Spinus magellanicus heeft helderder gele onderdelen, een lichtere, gestreepte rug en leeft in open, drogere landschappen; waar beide samen voorkomen is het verschil in de kleur van de onderdelen het beste kenmerk. De andessijs Spinus spinescens in het noorden heeft bij het mannetje alleen een zwarte kruin. De geelbuiksijs Spinus xanthogastrus is zwarter, met een zwarte borst en een gele buik.

Leefgebied

Randen en open plekken van vochtig bergbos en nevelwoud, oude open plekken met struiken, en bermen en weiden met verspreide bomen, ruwweg tussen 1000 en 3000 m. Eet zaden van kruiden en bomen, ook knoppen. Het nest is een kleine kom in een boom of struik.

Verspreiding en trek

In Colombia niet met zekerheid vastgesteld. In Ecuador aan de oostflank van de Andes in het zuiden. In Peru langs vrijwel de hele oostflank. In Bolivia aan de oostflank van de Andes in het westen en midden. Komt niet voor op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek langs wegen door het bergbos aan de oostflank, zoals in de Yungas en de bergen boven de Amazone-voetheuvels, naar groepjes op bosranden en in bomen langs open plekken.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk algemeen; profiteert deels van open plekken en bosranden, maar is afhankelijk van bergbos in de omgeving.

Wetenschappelijke naam

Spinus olivaceus | Berlepsch & Sztolcman, 1894

Berlepsch & Sztolcman beschreef de soort in 1894 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Spinus werd in 1816 ingevoerd door Koch. De geslachtsnaam komt van Grieks spinos, de naam van een vogel die niet meer te identificeren is. De soortnaam is Latijn olivaceus, 'olijfkleurig', naar het olijfgroene verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Vitoc, Junín, Peru.