Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Olijfvireo
Olijfvireo | Hylophilus olivaceus
Olivaceous Greenlet | Verdillo oliváceo | Verdinho-oliváceo
De olijfvireo is een effen olijfgroene vireo van de lagere bergbossen op de oostflank van de Andes in Ecuador en Peru. Hij heeft een licht oog en een lichte snavel en mist verder duidelijke tekening. De soort komt alleen in het gidsgebied voor.
Geluid
Een snelle, herhaalde reeks heldere, gelijke tonen, die doet denken aan de zang van andere Hylophilus-soorten. Roept met korte, wat nasale tonen.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12 cm, met een vrij lange, spitse, lichte snavel. De bovendelen zijn effen olijfgroen; de onderdelen zijn olijfgeel, op keel en buik iets lichter. Het oog is lichtgrijs tot witachtig, de poten zijn lichtroze. Geen vleugelstrepen en geen opvallende koptekening. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De citroenborstvireo Hylophilus thoracicus heeft een grijze nek, een witte buik en een heldergele borst, en leeft lager. De bruinvoorhoofdvireo Pachysylvia hypoxantha heeft een donker oog, een bruinachtige kap en een kortere snavel en leeft in het laagland. De okerkapvireo Tunchiornis ochraceiceps heeft een okerbruine kruin en leeft in het binnenste van het bos. De roodoogvireo Vireo olivaceus is groter, met een grijze kruin en een witte wenkbrauwstreep.
Leefgebied
Bosranden, secundair bos, open plekken met struweel en wegranden in het lagere bergbos en voetheuvelbos, ruwweg tussen 900 en 2000 m. Zoekt in paren of met gemengde groepen in lage en middelhoge struiken en bomen naar insecten. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Ecuador: op de oostflank van de Andes over de hele lengte van het land. Peru: op de oostflank van de Andes, zuidwaarts tot in Junín. Colombia: ontbreekt, of hooguit in het uiterste zuiden aan de grens met Ecuador. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs wegen met struweel en jong bos op de oostflank, bijvoorbeeld rond Wildsumaco in Ecuador of langs de weg naar Satipo in Peru. Let in gemengde groepen op een effen groene vireo met een licht oog.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt bosranden en secundaire begroeiing, maar het verspreidingsgebied is beperkt tot een smalle strook langs de Andes.
Wetenschappelijke naam
Hylophilus olivaceus | Tschudi, 1844
Tschudi beschreef de soort in 1844 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Hylophilus werd in 1822 ingevoerd door Temminck. De geslachtsnaam komt van Grieks hulē, 'bos', en philos, 'liefhebbend': 'bosliefhebber'. De soortnaam komt van nieuw-Latijn olivaceus, 'olijfgroen', van Latijn oliva, 'olijf'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Junín, Peru.