Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Olijfvlekkolibrie
Olijfvlekkolibrie | Talaphorus chlorocercus
Olive-spotted Hummingbird | Colibrí blanquioliva | Beija-flor-de-pintas-oliva
De olijfvlekkolibrie is een vaal groen-witte kolibrie die vrijwel alleen op jonge rivier-eilanden in het westelijke Amazonebekken leeft. Hij is gebonden aan het pionierstruweel dat op nieuw aangeslibde zandbanken opkomt. Daarmee hoort hij bij een kleine groep vogels die gespecialiseerd is in deze dynamische rivierhabitat.
Geluid
Een eentonige reeks meerlettergrepige tonen als zang; roepjes zijn een scherp siek, een draderig sieuwie, een volle kwetter en een hard tsjt.
Opname: Robert S. Ridgely — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, met een rechte, zwartachtige snavel; het vrouwtje heeft een iets langere snavel. Kruin en nek zijn bronskleurig, de bovendelen grijsgroen tot bronsgroen. Achter het oog zit een klein wit vlekje. De keel is olijfgroen, soms met goudgroene vlekjes; de rest van de onderkant is witachtig. De staart is lichtgrijs-groen tot olijfkleurig, met grijze toppen aan de binnenste veren en een donkere band voor de top van de buitenste veren. De seksen zijn vrijwel gelijk; jonge vogels zijn grijsbruiner van onderen.
Verwarringssoorten
De druppelkolibrie Taphrospilus hypostictus is dichter en scherper groen gevlekt op een witte onderkant en leeft in de voetheuvels van de Andes. De franjeamazilia Chionomesa fimbriata heeft een glinsterend groene keel en borst, een roze ondersnavel en een donkere staart. Het vrouwtje van de vorkstaartbosnimf Thalurania furcata is grijs van onderen, met een donkerblauwe, gevorkte staart, en leeft in het bos zelf. De vlekkeelkolibrie Thaumasius taczanowskii lijkt sterk op deze soort, maar leeft ver weg, op de westflank van de Andes in Peru.
Leefgebied
Pionierstruweel, jonge Tessaria- en wilgenbosjes, ruigte en open bos op jonge rivier-eilanden en zandbanken, soms ook op de aangrenzende oever, tot ongeveer 400 m. Foerageert aan bloemen van struiken en klimplanten in het struweel en vangt kleine insecten. Het nest is een napje van plantenpluis op een tak boven de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het uiterste zuidoosten, langs de Amazone. In Ecuador in het oosten, langs de grote rivieren zoals de Napo. In Peru in het noordoosten, langs de Amazone en de benedenloop van de grote zijrivieren. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Brazilië, langs de bovenloop van de Amazone en zijn grote zijrivieren.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Neem een boot naar jonge rivier-eilanden in de Amazone of de Napo, bijvoorbeeld bij Iquitos of Leticia, en zoek in het lage, dichte struweel met bloeiende struiken en klimplanten.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het leefgebied ontstaat telkens opnieuw door de dynamiek van de rivieren; de soort is daarom vooral afhankelijk van vrij stromende rivieren met natuurlijke aanslibbing.
Wetenschappelijke naam
Talaphorus chlorocercus | (Gould, 1866)
Gould beschreef de soort in 1866 als Leucippus chlorocercus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Talaphorus werd in 1874 ingevoerd door Mulsant & Verreaux. De herkomst van de geslachtsnaam is onduidelijk; het tweede deel komt mogelijk van Grieks -phoros, 'dragend'. De soortnaam komt van Grieks khlōros, 'groen', en kerkos, 'staart'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Boven-Ucayali, Peru.