Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Oranjeoortangare

Oranjeoortangare | Chlorochrysa calliparaea

Orange-eared Tanager | Tangara orejinaranja | Saíra-de-orelha-laranja

De oranjeoortangare is een kleine, glanzend groene tangare van de voetheuvels en het lagere bergregenwoud aan de oostflank van de Andes, van Colombia tot Bolivia. Het mannetje heeft een oranje oorvlek, een oranjegele kruinvlek en een oranje stuit.

Oranjeoortangare (Chlorochrysa calliparaea)
Foto: Guy Babineau — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Vrij stil. Roept hoge, dunne tsit-tonen, vaak in reeksjes tijdens het foerageren.

Luister: ZangXC641345

Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

13 cm, met een korte, spitse zwarte snavel. Het mannetje is glanzend smaragdgroen, met een oranjegele vlek op de kruin, een kleine oranje vlek op de oorstreek en een koperoranje stuit. De keel is donker, van blauwzwart tot zwart, en het midden van de buik is blauw; de mate daarvan verschilt per ondersoort. Het vrouwtje is doffer groen, met kleinere oranje vlekken en weinig of geen kruinvlek. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.

Verwarrings­soorten

De goudoortangare Tangara chrysotis is groter, met een goudgele oorvlek, zwarte strepen in het gezicht en een roestbruine buik. De groen-gouden tangare Tangara schrankii leeft lager in het Amazonelaagland en de voetheuvels en heeft een zwart masker en een geel midden van de onderdelen. De groene suikervogel Chlorophanes spiza is groter, met een gebogen gele snavel en zonder oranje.

Leefgebied

Vochtig voetheuvelbos en lager bergregenwoud aan de oostflank, bosranden en hoge secundaire groei, meestal van ongeveer 900 tot 2000 m. Zoekt in paren in het midden- en bovenste bladerdak langs bemoste takken naar insecten en eet ook kleine vruchten; vrijwel altijd in gemengde tangaregroepen. Het nest is een kom van mos.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia aan de oostflank van de oostelijke Andesketen en plaatselijk in de centrale keten. In Ecuador aan de oostflank van de Andes van noord tot zuid. In Peru aan de oostflank over de hele lengte van het land. In Bolivia aan de oostflank in La Paz en Cochabamba. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet bekend.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in gemengde groepen langs bosranden en wegen in de voetheuvels van de oostflank, zoals rond Wild Sumaco en langs de weg naar Loreto in Ecuador en in het lagere deel van de weg naar Manu in Peru; let op de oranje stuit als een groene tangare wegvliegt.

Staat van instandhouding

Niet geëvalueerd in deze afbakening; de soort gold in een ruimere opvatting als niet bedreigd. Vrij algemeen in geschikt bos; gevoelig voor ontbossing in de voetheuvels.

Wetenschappelijke naam

Chlorochrysa calliparaea | (Tschudi, 1844)

Tschudi beschreef de soort in 1844 als C[allospiza] calliparaea; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Chlorochrysa werd in 1851 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam komt van Grieks khlōros, 'groen', en khrusos, 'goud'. De soortnaam komt van Grieks kallos, 'schoonheid', en pareia, 'wang', naar de oranje oorvlek. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Junín, Peru.