Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Veelkleurige tangare
Veelkleurige tangare | Chlorochrysa nitidissima
Multicolored Tanager | Tangara multicolor | Saíra-multicolorida
De veelkleurige tangare is een kleine, endemische tangare van het bergregenwoud van de westelijke en centrale Andesketen in Colombia. Het mannetje combineert een gele kop met een zwarte oorvlek, een gele mantel, groene vleugels en blauwe onderdelen met een zwarte buikvlek.
Geluid
Vrij stil. Roept dunne, hoge tsit-tonen; een uitgesproken zang is weinig bekend.
Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, met een korte, spitse zwarte snavel. Het mannetje heeft een groene kruin, een goudgeel gezicht en keel met een zwarte vlek op de oorstreek, een gele bovenrug, een groene onderrug en stuit, en groene vleugels en staart. De onderdelen zijn kobaltblauw met een zwarte vlek midden op de buik. Het vrouwtje is groener en doffer, met minder geel en blauw en zonder zwarte buikvlek. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De goudtangare Tangara arthus is groter, overwegend goudgeel met een zwarte oorvlek en zwarte vleugels, zonder blauw van onderen. De zilverkeeltangare Tangara icterocephala is geel met een zilverwitte keel en een groen gestreepte rug. De geelkoptangare Tangara xanthocephala heeft een saffraangele kop met een zwart masker en een blauwgroen lichaam.
Leefgebied
Vochtig, bemost lager bergregenwoud en nevelwoud, bosranden en oude secundaire groei, ook bosjes in koffiegebieden, meestal van ongeveer 1300 tot 2200 m. Zoekt in paren in het midden- en bovenste bladerdak langs bemoste takken naar insecten en eet ook vruchten; reist mee in gemengde tangaregroepen. Het nest is een kom van mos.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch voor Colombia: aan beide flanken van de westelijke Andesketen en aan de westflank van de centrale keten, van Antioquia zuidwaarts tot Valle del Cauca en Cauca. Komt niet voor in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet bekend.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in gemengde groepen in bosreservaten zoals Km 18 en San Antonio bij Cali, langs de weg naar Montezuma (Tatamá) en in de bossen rond Jardín in Antioquia; de vogels zitten vaak in de buitenste kruinlaag.
Staat van instandhouding
Gevoelig (NT). Het verspreidingsgebied is klein en sterk versnipperd door ontbossing voor landbouw en veeteelt; de soort komt nog voor in bosresten en reservaten.
Wetenschappelijke naam
Chlorochrysa nitidissima | Sclater, 1874
Sclater beschreef de soort in 1874 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Chlorochrysa werd in 1851 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam komt van Grieks khlōros, 'groen', en khrusos, 'goud'. De soortnaam is Latijn nitidissimus, 'zeer glanzend', overtreffende trap van nitidus. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Antioquia, Colombia.