Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Orpheusvireo
Orpheusvireo | Vireo gilvus
Warbling Vireo | Vireo gorjeador | Juruviara-gorjeadora
De orpheusvireo is een grijze, weinig getekende vireo die in Noord-Amerika broedt en vooral in Mexico en Midden-Amerika overwintert. In het gidsgebied is hij een zeer zeldzame wintergast in Colombia. De Zuid-Amerikaanse witbrauwvireo werd vroeger tot deze soort gerekend.
Geluid
In het winterkwartier meestal alleen een nasaal, klagend roepje. De zang is een lange, kabbelende, warbelende strofe.
Opname: Ed Pandolfino — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, met een korte, vrij dikke snavel. Kruin en bovendelen grijs tot grijsachtig olijf, zonder vleugelstrepen. Een witte wenkbrauwstreep, lichte teugels en een vage donkere oogstreep achter het oog. De onderdelen zijn witachtig, op de flanken soms met een lichtgele waas. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De philadelphiavireo Vireo philadelphicus heeft een gele keel en borst en een donkere streep door de teugel. De witbrauwvireo Vireo leucophrys heeft een bruine kap en een gelere buik en is in de bergbossen standvogel. De roodoogvireo Vireo olivaceus is groter, met een zwart omrande grijze kruin, een zwarte oogstreep en een groenere rug.
Leefgebied
Bosranden, oeverbos, tuinen, parken en plantages met verspreide bomen. Zoekt in het blad van de kruinen naar insecten. Broedt in loofbos en oeverbos in Noord-Amerika.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: zeer zeldzame wintergast, met enkele waarnemingen in het noorden en in de Andes. Ecuador, Peru en Bolivia: geen zekere waarnemingen; oudere meldingen daar betreffen de witbrauwvireo. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied broedt hij van Canada tot Mexico en overwintert hij van Mexico tot Midden-Amerika.
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Een orpheusvireo in het gidsgebied is uitzonderlijk; let in Colombia tussen oktober en april op een grijze vireo zonder bruine kap en met lichte teugels, en documenteer de waarneming met foto's.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De wereldstand is groot en neemt toe.
Wetenschappelijke naam
Vireo gilvus | (Vieillot, 1808)
Vieillot beschreef de soort in 1808 als Muscicapa gilva; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Vireo werd in 1808 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam is Latijn vireo, een groene trekvogel, mogelijk het vrouwtje van de wielewaal of de groenling; verwant aan virere, 'groen zijn'. De soortnaam komt van Latijn gilvus, 'lichtgeel, vaalgeel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit staat New York, Verenigde Staten.