Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Paradijstangare
Paradijstangare | Tangara chilensis
Paradise Tanager | Tangara paraíso | Sete-cores-da-amazônia
De paradijstangare is een van de kleurrijkste vogels van het Amazonegebied, met een appelgroene kop, een zwarte rug, een rode stuit en turkooisblauwe onderdelen. Groepjes trekken luidruchtig door de boomkronen, vaak samen met andere tangaren. Ondanks de felle kleuren gaat hij hoog in het bladerdak vaak op in het gebladerte.
Geluid
Groepjes laten voortdurend hoge, dunne tsit-roepjes en scherpe, droge tsjiptonen horen. Een echte zang valt weinig op.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13–15 cm. Kop en gezicht zijn helder appelgroen met een schubachtige glans. Achterhals, rug, vleugels en staart zijn zwart; op de vleugels hebben de dekveren blauwe randen. De stuit is felrood, bij een deel van de vogels met geel naar de staart toe. De keel is violetblauw, de borst en flanken helder turkoois, het midden van de buik zwart. De snavel is zwart en vrij kort. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer.
Verwarringssoorten
Door de combinatie van groene kop, rode stuit en turkooisblauwe borst onmiskenbaar. De opaalstuittangare Tangara velia heeft een donkerblauwe kop, een bleke opaalkleurige stuit en een kastanjebruine buik. De turkooistangare Tangara mexicana is donkerblauw en zwart met een gele buik. De groen-gouden tangare Tangara schrankii heeft een geel midden op de onderdelen en een zwart masker, zonder rood op de stuit.
Leefgebied
Kronen en randen van vochtig laaglandbos, zowel terra firme als várzea, en van voetheuvelbos aan de oostflank van de Andes, ook secundair bos en bomen bij open plekken. Foerageert in de boomkronen op kleine vruchten en zoekt insecten op takken en bladeren, meestal in groepjes en vaak in gemengde groepen met andere tangaren.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia ten oosten van de Andes in het Amazonegebied en de aangrenzende voetheuvels; in Ecuador en Peru in het laagland en de voetheuvels ten oosten van de Andes; in Bolivia in het noorden en langs de voet van de Andes. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het Amazonegebied van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Vanaf uitkijktorens en boomkroonpaden bij lodges in het Amazonegebied van Ecuador en Peru, waar groepen op ooghoogte door de kronen trekken. Ook aan bosranden langs wegen in de voetheuvels.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Wijdverbreid en in groot, aaneengesloten bos vrij algemeen, maar lijdt plaatselijk onder ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Tangara chilensis | (Vigors, 1832)
Vigors beschreef de soort in 1832 als Aglaïa Chilensis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tangara werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt uit het uitgestorven Tupi, waarin tangara 'danser' betekent. De soortnaam verwijst naar Chili, waar de soort ten onrechte vandaan zou komen; ze leeft in het Amazonegebied. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bolivia.