Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Pardusco
Pardusco | Nephelornis oneilli
Pardusco | Tangara pardusca | Pardusco
De pardusco is een kleine, egaal bruine tangare van de boomgrens in centraal Peru, pas in 1976 beschreven. Hij leeft in beweeglijke groepjes in het dwergbos en struikgewas op de oostflank van de Andes. Het geslacht Nephelornis telt alleen deze soort.
Geluid
Groepjes houden contact met hoge, dunne tsiet-roepjes en een zacht getjilp; een zang is weinig beschreven.
Opname: Fabrice Schmitt — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, met een dunne, spitse snavel. De bovendelen zijn egaal donker olijfbruin, de vleugels donkerder met lichtere bruine randen die vage vleugelstrepen vormen. De onderdelen zijn warmer en lichter, okerbruin tot geelachtig bruin, het lichtst op de buik. Er zijn geen duidelijke tekeningen op kop of staart. De seksen lijken op elkaar.
Verwarringssoorten
De grijze spitssnavel Conirostrum cinereum is grijzer, met een witte wenkbrauw en een witte vleugelvlek. De zwartkeelberghoningkruiper Diglossa brunneiventris heeft een zwarte keel en kop, een roodbruine buik en een haakpuntige snavel. Vrouwtjes van de bruingrijze catamenia Catamenia inornata zijn gestreept en hebben een korte, kegelvormige snavel.
Leefgebied
Dwergbos, struikgewas en de bovenste bosrand langs de boomgrens, ruwweg tussen 3000 en 3700 m. Groepjes van enkele tot een tiental vogels trekken snel door de struiken en zoeken insecten tussen bladeren en bloemen, vaak samen met berghoningkruipers en spitssnavels. Het nest is weinig beschreven.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Peru, op de oostflank van de Andes in de regio's Huánuco, Pasco en Junín. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het dwergbos en struikgewas langs de boomgrens, bijvoorbeeld in Bosque Unchog in Huánuco; let op een groepje kleine, egaal bruine vogels dat snel door de struiken trekt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein, maar het leefgebied ligt grotendeels afgelegen; branden en begrazing langs de boomgrens tasten het plaatselijk aan.
Wetenschappelijke naam
Nephelornis oneilli | Lowery & Tallman, 1976
Lowery & Tallman beschreef de soort in 1976 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Nephelornis voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam komt van Grieks nephelē, 'wolk', en ornis, 'vogel', naar het nevelwoud waarin de soort leeft. De soortnaam eert de Amerikaanse ornitholoog en vogelschilder John Patton O'Neill, die lang in Peru werkte. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Huánuco, Peru.