Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Zwartborstgrondvink
Zwartborstgrondvink | Asemospiza fuliginosa
Sooty Grassquit | Semillero fuliginoso | Cigarra-preta
De zwartborstgrondvink is een kleine, egaal donkere grondvink met een vrij lange, kegelvormige snavel. Het mannetje is roetzwart, het vrouwtje olijfbruin. De soort heeft haar hoofdverspreiding buiten het gidsgebied, in Venezuela en het oosten van Brazilië; in Colombia is zij zeer plaatselijk en schaars, en uit Bolivia is zij slechts van één waarneming bekend.
Geluid
De zang is een snelle, hoge, dunne en ijle reeks tonen met een zoemende klank, ongeveer zizi-tsuur-sjrie. De roep is een kort tsjie.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11 cm, met een vrij lange, spitse, kegelvormige donkere snavel. Het mannetje is egaal roetzwart met een olijfkleurige zweem op de rug en iets lichtere onderdelen, zonder tekening. Het vrouwtje is warm olijfbruin, donkerder van boven dan van onderen, met een iets lichtere snavel. Iris en poten zijn donker. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
Het mannetje van de maskergrondvink Melanospiza bicolor heeft een zwarte kop en borst die afsteken tegen een olijfkleurige rug, en leeft in droog laagland. De bruine grondvink Asemospiza obscura is lichter grijsbruin, met een lichte ondersnavel. De leikleurige musgors Haplospiza rustica is bij het mannetje leigrijs, met een fijnere, spitsere snavel, en leeft in bamboe in nevelwoud. Vrouwtjes van dikbekjes Sporophila hebben een kortere, rondere snavel.
Leefgebied
Randen van vochtig bos, grazige open plekken in en buiten het bos en afgebrande terreinen in herstel; in Colombia tussen ongeveer 1000 en 1500 m. Eet vooral zaden van grassen en bamboe en verschijnt elders soms tijdelijk waar bamboe of gras in zaad staat. Het nest is een bolvormig bouwsel met een ingang aan de zijkant, laag in de vegetatie.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia zeer plaatselijk en schaars, met gegevens uit de Sierra Nevada de Santa Marta, de Serranía del Perijá, het noordelijke einde van de Centrale Andes en de westflank van de Oostelijke Andes; het aantal bevestigde waarnemingen is klein. In Bolivia slechts één bevestigde waarneming. Ontbreekt in Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, op Trinidad, in het oosten en midden van Brazilië, in Paraguay en in het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het gidsgebied een zeldzame verschijning: let in Colombia aan de randen van vochtig bergbos en op grazige open plekken op donkere grondvinken die laag in het gras naar zaden zoeken, vooral waar bamboe in zaad staat.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In het gidsgebied is de soort zeldzaam en weinig bekend.
Wetenschappelijke naam
Asemospiza fuliginosa | (Wied-Neuwied, 1830)
Wied-Neuwied beschreef de soort in 1830 als Fringilla fuliginosa; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Asemospiza werd in 2016 ingevoerd door Burns, Unitt & Mason. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks asēmos, 'zonder tekening', en spiza, 'vink'. De soortnaam is Latijn fuliginosus, 'roetkleurig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Camamu, Bahia, Brazilië.