Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Parelboomloper
Parelboomloper | Margarornis squamiger
Pearled Treerunner | Subepalo perlado | Corredor-de-árvore-perolado
De parelboomloper is een van de vaste deelnemers aan gemengde groepen in het hoge bergbos van de Andes. Hij klimt als een boomklever langs bemoste takken, ook ondersteboven, en steunt op zijn stekelige staart. De helder roodbruine bovendelen en de onderdelen vol witte, zwart omrande druppels maken hem herkenbaar.
Geluid
Zeer hoge, dunne tsiet-roepjes, vaak herhaald, en een korte, hoge triller.
Opname: Mitch Lysinger — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm, met een korte, rechte snavel. Kruin, rug en staart zijn helder roodbruin; de staart heeft uitstekende schachtpunten. Een duidelijke witte wenkbrauwstreep en een witte keel. Borst en buik zijn olijfbruin, dicht bezet met witte, druppelvormige vlekken met een zwarte rand, die naar de buik toe groter worden. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met minder scherpe vlekken.
Verwarringssoorten
De bruinvlekboomloper Margarornis stellatus leeft lager op de westhelling van Colombia en noordwestelijk Ecuador en is roodbruin van onderen, met slechts enkele vlekken op de borst. De vlekborstboomloper Premnoplex brunnescens is donkerbruin, met geelbruine vlekken, en houdt zich lager in het bos op. De andespluimoor Pseudocolaptes boissonneautii is groter, met witte pluimen aan de halszijden.
Leefgebied
Vochtig hoger bergbos, nevelwoud, dwergbos bij de boomgrens en Polylepis-bos, meestal tussen 2000 en 3600 m, plaatselijk lager en tot bijna 4000 m. Klimt langs takken, stammen en lianen in alle lagen van het bos, bijna altijd in gemengde groepen, en zoekt tussen mos en epifyten naar insecten en spinnen. Het nest is een bal van mos met een zij-ingang, onder een tak of tegen een stam.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in alle drie de Andesketens en de Sierra de Perijá. Ecuador: op beide hellingen van de Andes. Peru: op beide hellingen in het noorden en verder langs de oostflank over de hele lengte van het land. Bolivia: op de oostflank van La Paz tot Cochabamba en Santa Cruz. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Wacht in hoog nevelwoud op een gemengde groep van tangares en ovenvogels; de parelboomloper is daar vaak een van de eerste vogels die je ziet, klimmend langs bemoste takken.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is wijdverbreid en vrij talrijk, maar verdwijnt waar het hoge bergbos en het Polylepis-bos worden gekapt.
Wetenschappelijke naam
Margarornis squamiger | (d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1838)
D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1838 als Anabates squamiger; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Margarornis werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam combineert Grieks margaron, 'parel', en ornis, 'vogel': 'parelvogel', naar de parelachtige vlekken. De soortnaam squamiger komt van Latijn squama, 'schub', en -ger, 'dragend': 'met schubben'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Ayopaya, Cochabamba, Bolivia.