Alle soorten › Zangvogels › Tapaculo's › Parkers tapaculo
Parkers tapaculo | Scytalopus parkeri
Chusquea Tapaculo | Churrín de Chusquea | Macuquinho-de-chusquea
Parkers tapaculo is een grijze tapaculo van de bamboestruiken (Chusquea) in het hogere bergbos van het zuiden van Ecuador en het uiterste noorden van Peru. Hij werd in 1997 beschreven en is vernoemd naar de Amerikaanse ornitholoog Ted Parker. Met Spillmanns tapaculo vormt hij een paar nauw verwante soorten die elkaar geografisch vervangen.
Geluid
De zang van het mannetje is een reeks van tien tot twaalf tonen die eerst in toonhoogte dalen en dan op gelijke hoogte doorgaan. Daarnaast korte, scherpe roepjes.
Opname: Leonardo Ordóñez-Delgado — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
12 cm, rond, met een korte staart en een dunne snavel. Het mannetje is van boven donkergrijs en van onderen lichter grijs, met een bruine onderrug en stuit; de onderbuik is geelachtig en flanken en onderstaart zijn geelachtig tot kaneelbruin met zwartachtige bandering. Het vrouwtje lijkt op het mannetje. Jongen zijn van boven lichtbruin met zwartachtige bandering en van onderen donker met lichte bandering.
Verwarringssoorten
Spillmanns tapaculo Scytalopus spillmanni, verder naar het noorden, lijkt sterk, maar heeft een lange, aanzwellende triller. De paramotapaculo Scytalopus opacus en de lojatapaculo Scytalopus androstictus leven hoger, rond de boomgrens; de man van de lojatapaculo heeft een wit vleugelvlekje. De zwarte tapaculo Scytalopus latrans is vrijwel geheel zwartachtig en leeft meestal lager. De grijze tapaculo Myornis senilis leeft in hetzelfde bamboe, maar heeft een duidelijk langere staart. Bij tapaculo's is de zang het belangrijkste kenmerk.
Leefgebied
Bamboestruiken (Chusquea) en de ondergroei ernaast in vochtig, hoger bergbos, in Ecuador ongeveer tussen 2250 en 3350 m, in Peru tot ongeveer 2900 m. Zoekt op en vlak boven de grond naar kleine geleedpotigen. Over de broedbiologie is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador in het zuiden, van de Oostelijke Andes en het gebergte van Chilla zuidwaarts door Loja en Zamora-Chinchipe tot de Cordillera del Cóndor. In Peru alleen in het uiterste noorden, in Piura en Cajamarca. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het nationaal park Podocarpus (Cajanuma) of in het reservaat Tapichalaca naar dichte bamboestruiken in het bergbos en luister in de vroege ochtend naar de dalende zang. De vogel beweegt laag door het bamboe; wacht stil bij een opening.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Een groot deel van het verspreidingsgebied ligt in beschermde gebieden.
Wetenschappelijke naam
Scytalopus parkeri | Krabbe & Schulenberg, 1997
Krabbe & Schulenberg beschreef de soort in 1997 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Scytalopus werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks skutalē of skutalon, 'stok', met pous, 'voet'. De soortnaam parkeri eert Theodore A. (Ted) Parker III (1953–1993), Amerikaans ornitholoog en kenner van Neotropische vogelgeluiden, die omkwam bij een vliegtuigongeluk in Ecuador. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit San Lucas, Loja, Ecuador.