Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Perijáglansstaartkolibrie
Perijáglansstaartkolibrie | Metallura iracunda
Perija Metaltail | Metalura de Perijá | Metalura-de-perijá
De perijáglansstaartkolibrie leeft alleen in de hoogste delen van de Serranía de Perijá, het grensgebergte tussen Colombia en Venezuela. Lange tijd was er weinig over de soort bekend; pas in deze eeuw is zij in het veld nader bestudeerd. De soortnaam iracunda betekent 'de toornige'.
Geluid
Weinig beschreven; korte, hoge tsit-roepjes, zoals bij verwante glansstaartkolibries.
Opname: Hernán Arias — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10–11 cm, met een korte, rechte zwarte snavel. Het mannetje is zeer donker groen, bijna zwart, met een glinsterend groene keelvlek en een staart die van boven donker wijnrood tot purperrood glanst. Het vrouwtje is doffer, met een kleinere keelvlek en lichtere, gevlekte onderdelen.
Verwarringssoorten
De smaragdglansstaartkolibrie Metallura tyrianthina is helderder groen, met een koperrode staart; het vrouwtje heeft een kaneelkleurige keel. De perijá-incakolibrie Coeligena consita leeft in hetzelfde gebergte, maar is groter, met een lange, rechte snavel.
Leefgebied
Páramo, struikgewas en elfenbos aan de boomgrens, ongeveer tussen 2800 en 3500 m. Bezoekt de bloemen van lage struiken en kruiden en vangt kleine insecten. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in de Serranía de Perijá, op de grens van de departementen Cesar en La Guajira. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied aan de Venezolaanse kant van hetzelfde gebergte.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het reservaat Chamicero de Perijá boven Manaure in Cesar beschermt een deel van het hoge bos en de páramo van de Serranía de Perijá. Zoek bij bloeiende struiken aan de boomgrens.
Staat van instandhouding
Gevoelig (NT). Het verspreidingsgebied is zeer klein; branden, begrazing en het omzetten van bos en páramo in landbouwgrond bedreigen het leefgebied, dat maar deels beschermd is.
Wetenschappelijke naam
Metallura iracunda | Wetmore, 1946
Wetmore beschreef de soort in 1946 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Metallura werd in 1847 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Latijn metallum, 'metaal', met Grieks oura, 'staart', naar de metaalglanzende staart. De soortnaam is Latijn iracundus, 'driftig, toornig'; de beschrijving maakt niet duidelijk waarom deze naam is gekozen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Serranía del Perijá, Colombia.