Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Piuratapuittiran
Piuratapuittiran | Ochthoeca piurae
Piura Chat-Tyrant | Pitajo de Piura | Chasco-tirano-de-piura
De piuratapuittiran is de kleinste tapuittiran van het gidsgebied en komt alleen voor op de westflank van de Andes in het noorden en midden van Peru. Hij leeft in droog bergstruweel en struikrijke ravijnen. Het verspreidingsgebied is klein en versnipperd.
Geluid
Een korte, hoge, dalende fluittoon en een snelle, ijle reeks tonen; daarnaast scherpe tsip-roepen.
Opname: Andrew Spencer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12 cm, klein en compact, met een korte, zwarte snavel. De bovendelen zijn donkerbruin, met een lange witte wenkbrauwstreep. De vleugels zijn zwartachtig met twee brede roodbruine vleugelstrepen. De onderzijde is grijsachtig, met een lichtere keel en een witachtige buik. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De witbrauwtapuittiran Ochthoeca leucophrys is groter en lichter grijsbruin, en leeft vooral in drogere, opener valleien. De roodborsttapuittiran Ochthoeca rufipectoralis heeft een oranjerode borstband en leeft in vochtig bergbos. De tumbestiran Ochthoeca salvini is groter en lichter grijsbruin en leeft lager, in droogbos van het laagland.
Leefgebied
Droog tot halfvochtig bergstruweel, struikrijke ravijnen, oeverbegroeiing en de randen van kleine bosjes op de westflank van de Andes, ruwweg tussen 1500 en 3500 m. Zit laag in struiken, vliegt kort uit naar insecten en keert terug naar een zitplaats; leeft solitair of in paren. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Peru: alleen op de westflank van de Andes, van Piura zuidwaarts tot Ancash. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. De soort is endemisch voor Peru en komt dus alleen in het gidsgebied voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in droge, struikrijke ravijnen op de westflank tussen Piura en Ancash naar een kleine, donkere vogel met een witte wenkbrauwstreep die laag in de struiken zit en korte uitvallen maakt.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd volgens de huidige beoordeling, maar het verspreidingsgebied is klein en het struweel wordt plaatselijk gekapt, verbrand en begraasd.
Wetenschappelijke naam
Ochthoeca piurae | Chapman, 1924
Chapman beschreef de soort in 1924 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Ochthoeca werd in 1847 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks okhthos, 'oever' of 'heuvel', met oikos, 'woning'. Verwijst naar Piura in het noordwesten van Peru. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Palambla, Piura, Peru.