Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Pluimmeestiran
Pluimmeestiran | Anairetes parulus
Tufted Tit-Tyrant | Cachudito piquinegro | Tiranete-chapim-de-topete
De pluimmeestiran is een kleine tiran met een lange, dunne, naar voren gekrulde kuif. Hij is de meest verbreide meestiran en komt voor langs vrijwel de hele Andes, van Colombia tot Vuurland. In het gidsgebied leeft hij in struweel en bosranden hoog in de bergen.
Geluid
Een snelle, droge triller en hoge, korte roepjes pit of tsi, vaak in reeksen die uitlopen in een triller.
Opname: Cristian Pinto Fernandez — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11 cm. Lange, dunne zwarte kuif die naar voren krult; kop zwart-wit gestreept met een witte wenkbrauwstreep. Iris wit tot lichtgeel; snavel zwart. Bovendelen grijsbruin; vleugels donker met twee smalle witachtige vleugelstrepen. Keel en borst wit met zwarte strepen, buik lichtgeel. Seksen gelijk; jongen hebben een kortere kuif en een valer kleed.
Verwarringssoorten
De geelsnavelmeestiran Anairetes flavirostris heeft een gele ondersnavel, een donkere iris, een kortere, gespleten kuif en kaneelkleurige vleugelstrepen. De behendige meestiran Uromyias agilis heeft een langere staart, een donkere iris, een platte kuif en een zwaar gestreepte, bruine rug. De witbandtachuri Mecocerculus stictopterus heeft geen kuif en geen strepen op de borst.
Leefgebied
Struweel en bosranden bij de boomgrens, Polylepis-bos, struikrijke páramo en droog bergstruweel; in het gidsgebied meest tussen 2000 en 4000 m, verder zuidelijk in het verspreidingsgebied tot zeeniveau. Zoekt actief insecten in struiken en lage bomen, in paren en vaak in gemengde groepen. Het nest is een klein, diep kommetje van mos en plantenvezels in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in de Andes, vooral in het zuiden. Ecuador: in de hele Andes. Peru: over de hele lengte van de Andes. Bolivia: in het hooggebergte. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Chili en Argentinië tot Vuurland.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in struikgewas langs bergwegen en aan de randen van Polylepis-bosjes; let op de omhoog krullende kuif en de lichte iris.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Ruim verspreid en in grote delen van het verspreidingsgebied algemeen.
Wetenschappelijke naam
Anairetes parulus | (Kittlitz, 1830)
Kittlitz beschreef de soort in 1830 als Muscicapa Parulus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Anairetes werd in 1850 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Grieks anairetēs, 'vernietiger, doder'. De soortnaam is een verkleinwoord van Latijn parus, 'mees': 'meesje'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Valparaíso, Chili.