Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Prairiezanger

Prairiezanger | Setophaga discolor

Prairie Warbler | Reinita galana | Mariquita-das-pradarias

De prairiezanger is een kleine, gele zanger met een gestreept gezicht, die ondanks zijn naam niet op de prairie maar in jong bos en struweel in het oosten van de Verenigde Staten broedt. Hij overwintert in Florida, op de Caribische eilanden en langs de kusten van Midden-Amerika. In het gidsgebied komt hij vooral voor op de Colombiaanse eilanden San Andrés en Providencia; van het vasteland zijn maar weinig waarnemingen.

Prairiezanger (Setophaga discolor)
Foto: Wildreturn — CC BY 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een zacht, iets doffe tsjip. De zang op de broedplaatsen is een reeks zoemende tonen die gelijkmatig in toonhoogte stijgen, zie-zie-zie-zie-zie.

Luister: ZangXC1107430

Opname: Mario Reyes Jr — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

12 cm, klein, met een vrij lange staart waarmee hij voortdurend wipt. De bovendelen zijn olijfgroen; het mannetje heeft roodbruine vlekjes op de mantel. De onderdelen zijn helder geel, met zwarte strepen op de flanken. In het gezicht een zwarte oogstreep en een zwarte, halvemaanvormige streep onder het oog, met daartussen geel. Twee vage lichte vleugelstrepen. Het vrouwtje en jonge vogels zijn valer, met een grijsachtige in plaats van zwarte gezichtstekening.

Verwarrings­soorten

De palmzanger Setophaga palmarum wipt ook met de staart, maar is bruiniger, met een olijfgroene stuit en zonder streep onder het oog. De mangrovezanger Setophaga petechia mist de zwarte gezichtsstrepen en flankstrepen en heeft gele vlekken in de staart. De magnoliazanger Setophaga magnolia heeft een grijze kruin, een gele stuit en een witte band halverwege de staart.

Leefgebied

In het winterkwartier open terrein met struiken en lage bomen: kuststruweel, mangrove, tuinen, droog struikgewas en bosranden, vooral in het laagland. Zoekt laag in de begroeiing naar insecten en spinnen en vangt ze ook in korte vluchten. Broedt in jong bos, kapvlakten en struweel.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Colombia: zeldzame wintergast, vooral op San Andrés en Providencia, met enkele waarnemingen van het Caribische vasteland. Niet bekend uit Ecuador, Peru, Bolivia en de Galápagos. Buiten het gidsgebied broedt hij in het oosten van de Verenigde Staten en overwintert hij in Florida, op de Caribische eilanden en langs de Caribische kust van Midden-Amerika.

  • Wintergast (ca. okt–mrt)
  • Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek tussen oktober en april op San Andrés en Providencia in kuststruweel en tuinen naar een kleine gele zanger die met zijn staart wipt.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De stand is sinds de jaren zestig wel duidelijk afgenomen, onder meer doordat jong bos en struweel in het broedgebied dichtgroeien.

Wetenschappelijke naam

Setophaga discolor | (Vieillot, 1809)

Vieillot beschreef de soort in 1809 als Sylvia discolor; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Setophaga werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam komt van Grieks sēs (genitief sētos), 'mot', en -phagos, '-etend', dus 'motteneter'. De soortnaam komt van Latijn discolor, 'veelkleurig, bont', naar het gevarieerde verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Antillen.