Alle soorten › Steltloperachtigen › Strandlopers en snippen › Punasnip
Punasnip | Gallinago andina
Puna Snipe | Becasina de la puna | Narceja-da-puna
De punasnip is een kleine, lichte snip van de bofedales en drassige oevers van de puna in de centrale Andes. Hij werd lang als ondersoort van de Zuid-Amerikaanse snip beschouwd, maar verschilt in grootte, kleur en geluid. Boven de venen is in de schemering zijn baltsvlucht te horen.
Geluid
Bij het opvliegen een kort, raspend krèk. In de baltsvlucht, vooral in de schemering en bij maanlicht, een golvend zoemend geluid van de buitenste staartpennen in duikvluchten, en op de grond een herhaald tjie-tjie-tjie.
Opname: Niels Krabbe — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
23–25 cm, een kleine, compacte snip met een betrekkelijk korte snavel voor een snip. De bovendelen zijn donkerbruin met brede, lichte geelbruine langsstrepen; het totaalbeeld is lichter en geler dan bij andere snippen. De kop heeft een lichte kruinstreep en een donkere oogstreep. Hals en borst zijn geelbruin met fijne strepen, de buik is wit. De poten zijn opvallend geelachtig. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De andessnip Gallinago jamesoni is veel groter en donkerder, met een langere snavel en een gebandeerde buik, en leeft meer in vochtig struweel en aan de bosgrens. De Zuid-Amerikaanse snip Gallinago paraguaiae is groter en donkerder, met grijzige poten en een langere snavel, en leeft in het laagland. De Amerikaanse watersnip Gallinago delicata is groter en donkerder en komt in de Andes alleen als zeldzame wintergast voor.
Leefgebied
Bofedales, drassige graslanden, venige oevers van meren en beken en natte delen van de puna, ruwweg tussen 3000 en 4600 m. Zoekt in de zachte bodem naar insectenlarven, wormen en andere ongewervelden. Het nest ligt goed verborgen in een graspol op de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru in de Andes van het midden en zuiden van het land. In Bolivia op het altiplano en in de hoge Andes in het westen. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden van Chili en het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs de randen van bofedales en drassige oevers op de puna, bijvoorbeeld rond het Titicacameer; vogels die zich drukken, vliegen vlak voor je op. In de schemering is de baltsvlucht boven de venen te horen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk verliest de soort leefgebied door ontwatering, overbeweiding en waterwinning voor mijnbouw in de bofedales.
Wetenschappelijke naam
Gallinago andina | Taczanowski, 1875
Taczanowski beschreef de soort in 1875 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Gallinago werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam is Nieuwlatijn voor houtsnip of snip, van Latijn gallina, 'hen', met het achtervoegsel -ago, 'lijkend op'. De soortnaam verwijst naar de Andes. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Junínmeer, Peru.