Alle soorten › Steltloperachtigen › Strandlopers en snippen › Zuid-Amerikaanse snip
Zuid-Amerikaanse snip | Gallinago paraguaiae
Pantanal Snipe | Becasina sudamericana | Narceja
De Zuid-Amerikaanse snip is de snip van de natte graslanden en moerassen van het laagland ten oosten van de Andes. Hij leeft verborgen in laag, drassig gras en wordt vooral opgemerkt als hij met een raspende roep opvliegt of in de schemering baltst. Na de afsplitsing van de Magelhaenssnip van het zuiden van het continent omvat de soort alleen de vogels van het tropische en subtropische laagland.
Geluid
Bij het opvliegen een raspend krèts. In de baltsvlucht, vooral in de schemering en 's nachts, een golvend hoe-hoe-hoe-hoe dat ontstaat door de buitenste staartpennen tijdens duikvluchten; op de grond of op een paal een herhaald tjik-a, tjik-a.
Opname: Paul Lenrumé — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
26–29 cm, een middelgrote snip met een lange, rechte snavel van ongeveer 7 cm. De bovendelen zijn donkerbruin met brede geelbruine langsstrepen op rug en schouders. De kop heeft een lichte kruinstreep, een donkere oogstreep en lichte wenkbrauwstrepen. Hals en borst zijn geelbruin met donkere strepen, de flanken zijn gebandeerd en de buik is wit. In de vlucht een smalle witte achterrand aan de vleugel en een roodbruine staart. De poten zijn grijsgroen. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De Amerikaanse watersnip Gallinago delicata lijkt sterk en komt als zeldzame wintergast vooral in Colombia voor; hij heeft een donkerder ondervleugel met meer bandering en een andere baltsroep, en is in het veld vaak niet zeker te onderscheiden. De reuzensnip Gallinago undulata is veel groter, met een zware snavel en dicht gebandeerde vleugels, en leeft in hoger, droger grasland. De punasnip Gallinago andina is kleiner en lichter, met gele poten, en leeft hoog in de Andes.
Leefgebied
Natte graslanden, moerassige savannen, ondergelopen weilanden, randen van meren en lagunes en rijstvelden in het laagland, plaatselijk tot in de lagere dalen. Zoekt in de zachte modder naar wormen, insectenlarven en andere ongewervelden. Het nest is een kuil in een graspol op de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het laagland ten oosten van de Andes, vooral in de llanos. In Ecuador een schaarse en plaatselijke vogel van het Amazonelaagland. In Peru plaatselijk in het Amazonelaagland, vooral in het zuidoosten. In Bolivia verspreid in de savannen van de Beni en het oostelijke laagland. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Venezuela en de Guyana's tot in Paraguay, Uruguay en het noorden van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Loop langs de randen van natte graslanden en ondergelopen savannen, vooral als het water zakt en modderige randen vrijkomen. In de schemering zijn baltsende vogels boven de moerassen te horen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort profiteert plaatselijk van rijstvelden en ondergelopen weilanden, maar verliest elders leefgebied door ontwatering.
Wetenschappelijke naam
Gallinago paraguaiae | (Vieillot, 1816)
Vieillot beschreef de soort in 1816 als Scolopax Paraguaiae; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Gallinago werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam is Nieuwlatijn voor houtsnip of snip, van Latijn gallina, 'hen', met het achtervoegsel -ago, 'lijkend op'. De soortnaam verwijst naar Paraguay. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.