Alle soorten › Zangvogels › Cotinga's › Purperkeelvruchtenkraai
Purperkeelvruchtenkraai | Querula purpurata
Purple-throated Fruitcrow | Cotinga quérula | Anambé-una
De purperkeelvruchtenkraai is een zwarte cotinga van de middenlaag en kroon van vochtig laaglandbos. Hij leeft in luidruchtige groepjes van drie tot zes vogels, die samen een nest verzorgen. Het mannetje heeft een purperrode keelvlek, die hij bij opwinding uitzet.
Geluid
Zeer vocaal. Groepen laten luide, holle, fluitende tonen horen, ongeveer koe-wáoo en oo-waa, vaak in koor, en daarnaast korte, rauwe roepen.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
25–30 cm; het mannetje is groter dan het vrouwtje. Geheel mat zwart, met een brede, blauwgrijze snavel en brede, afgeronde vleugels. Het mannetje heeft een glanzend purperrode keel, waarvan de veren bij opwinding opzij worden uitgezet. Het vrouwtje en jonge vogels zijn geheel zwart, zonder keelvlek.
Verwarringssoorten
De roodkraagvruchtenkraai Pyroderus scutatus is groter, met een oranjerode keel en borst en een roodbruine buik, en leeft in bergbos. De kaalnekvruchtenkraai Gymnoderus foetidus heeft een kale, blauwgrijze hals en zilvergrijze vleugels (mannetje) en vliegt vaak hoog over rivieren. De zwarte caracara Daptrius ater en de roodkeelcaracara Ibycter americanus zijn groter, met een kale, oranjerode of rode huid in het gezicht; de roodkeelcaracara leeft ook in luidruchtige groepen. De grote ani Crotophaga major heeft een lange staart en een hoge, gebogen snavel.
Leefgebied
Middenlaag en kroon van vochtig laaglandbos op terra firme en van overstromingsbos, bosranden en oud secundair bos, van het laagland tot ruwweg 1000 m in de uitlopers. Eet vruchten en grote insecten, die hij vaak in de vlucht van bladeren pikt. Broedt coöperatief; het nest is een kleine, ondiepe schotel hoog in een boom, waarbij meerdere groepsleden het jong voeren.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het laagland van de Pacifische kust en in het noorden, en in het laagland ten oosten van de Andes. In Ecuador in het noordwestelijke laagland (Esmeraldas) en in het oostelijke laagland. In Peru in het hele oostelijke laagland. In Bolivia in het noorden en midden van het laagland. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Nicaragua tot Panama, in Venezuela, de Guyana's en Amazonisch Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in laaglandbos naar de holle, fluitende koren van een groep; vanaf uitkijktorens bij de boslodges in het Amazonelaagland van Ecuador en Peru zijn groepen in de kroon te volgen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied, maar is afhankelijk van groot, aaneengesloten bos en verdwijnt waar het bos versnipperd raakt.
Wetenschappelijke naam
Querula purpurata | (Müller, 1776)
Müller beschreef de soort in 1776 als Muscicapa purpurata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Querula werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Latijn querulus, 'klagend', naar de roep. De soortnaam is Latijn purpuratus, 'in purper gekleed', naar de purperen keel van het mannetje. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.