Alle soorten › Steltloperachtigen › Strandlopers en snippen › Regenwulp
Regenwulp | Numenius phaeopus
Eurasian Whimbrel | Zarapito trinador | Maçarico-galego-euroasiático
De regenwulp broedt in het noorden van Europa en Azië en overwintert vooral langs de kusten van Afrika, Zuid-Azië en Australië. Hij lijkt sterk op de Amerikaanse regenwulp, maar heeft een witte stuit. In het gidsgebied is hij hooguit een zeer zeldzame dwaalgast aan de kust.
Geluid
Een snelle reeks heldere fluittonen, pi-pi-pi-pi-pi-pi-pi, niet te onderscheiden van die van de Amerikaanse regenwulp.
Opname: Stanislas Wroza — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
40–46 cm, een middelgrote, grijsbruine wulp met een lange, naar beneden gebogen snavel, een donkere kruin met een lichte middenstreep, een lichte wenkbrauwstreep en een donkere oogstreep. Bovendelen grijsbruin met lichte vlekjes en randen, vaak iets contrastrijker en grijzer dan bij de Amerikaanse regenwulp; hals en borst fijn gestreept, de buik vuilwit. In de vlucht een witte onderrug en stuit, die als een wig tussen de vleugels oplopen, en witachtige ondervleugels. Poten blauwgrijs. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De Amerikaanse regenwulp Numenius hudsonicus, die talrijk langs de kust voorkomt, heeft een bruine rug en stuit en bruine, gebandeerde ondervleugels; alleen in de vlucht is het verschil goed te zien. De Amerikaanse wulp Numenius americanus is groter en kaneelkleurig, met een veel langere snavel en zonder duidelijke kopstrepen.
Leefgebied
Wadplaten, estuaria, stranden en rotskusten; in het gidsgebied te verwachten tussen groepen Amerikaanse regenwulpen. Eet krabben, wormen en andere ongewervelden. Broedt niet in het gidsgebied.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen als zeer zeldzame dwaalgast aan de kust te verwachten; er zijn hooguit enkele gedocumenteerde waarnemingen. Broedt van IJsland en Scandinavië tot Siberië en overwintert langs de kusten van Afrika, Zuid- en Zuidoost-Azië en Australië; in Amerika is hij vooral als dwaalgast aan de Atlantische kust vastgesteld.
Hoe en wanneer kijken
Bekijk groepen Amerikaanse regenwulpen op hoogwaterrustplaatsen en let bij opvliegende vogels op een witte rug en stuit; een waarneming vraagt om een foto van de bovenzijde in de vlucht.
Staat van instandhouding
Als aparte soort niet geëvalueerd; de wereldstand is groot.
Wetenschappelijke naam
Numenius phaeopus | (Linnaeus, 1758)
Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Scolopax Phaeopus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Numenius werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt van Grieks noumēnios, een vogel die Hesychius noemt. De naam lijkt af te leiden van neos, 'nieuw', en mēnē, 'maan', naar de sikkelvormige snavel. De soortnaam combineert Grieks phaios, 'grijsbruin, donker', met pous, 'voet'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Zweden.