Alle soorten › Zangvogels › Lijsters › Reuzenlijster

Reuzenlijster | Turdus fuscater

Great Thrush | Zorzal grande | Sabiá-grande

De reuzenlijster is de grootste lijster van Zuid-Amerika, een donkere, merelachtige vogel met een oranje snavel en oranje poten. Hij is algemeen in het hooggebergte van de Andes, van het nevelwoud tot de rand van de páramo, en ook in tuinen en parken van hooggelegen steden. Zijn luide roep en zang horen bij het ochtendgeluid van de Andes.

Reuzenlijster (Turdus fuscater)
Foto: DickDaniels (http://theworldbirds.org/) — CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een gevarieerde, wat schorre reeks fluitende frasen, vaak al voor zonsopgang en lang volgehouden. Veel gehoord zijn een luid, scherp kwiep en een herhaald, krachtig kurt-kurt als alarmroep.

Luister: ZangXC1165963

Opname: Sebastián Contreras Merchán — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

28–33 cm, groot en stevig, met lange poten. Het verenkleed is egaal donker roetbruin tot olijfbruin, bij sommige ondersoorten bijna zwartachtig, en bij vogels in Peru en Bolivia wat lichter. De snavel en poten zijn oranje tot oranjegeel. Het mannetje heeft een smalle oranjegele oogring, die bij het vrouwtje kleiner is of ontbreekt. Jonge vogels zijn bruiner, met lichte stippen op de bovendelen en donkere vlekjes op de onderdelen.

Verwarrings­soorten

De chiguancolijster Turdus chiguanco in Ecuador, Peru en Bolivia is kleiner, lichter grijsbruin en heeft geen oogring; hij leeft vooral in drogere, opener streken. Het mannetje van de fluweellijster Turdus serranus is kleiner en glanzend zwart, met een oranje snavel en oogring en oranje poten; hij leeft in het binnenste van het bergbos. Mannetjes van de kapucijnerlijster Turdus olivater hebben een zwarte kop op een olijfbruin lichaam.

Leefgebied

Nevelwoud, bosranden, elfenwoud, Polylepis-bosjes, struweel aan de rand van de páramo, akkers met heggen, weiland met bomen en tuinen en parken, ongeveer tussen 1800 en 4000 m. Zoekt op de grond naar regenwormen en andere ongewervelden, en eet daarnaast veel bessen en vruchten.

Verspreiding en trek

In Colombia in alle drie de cordilleras en in de Sierra Nevada de Santa Marta; in Ecuador in de hele Andes; in Peru en Bolivia in de Andes van noord naar zuid. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes en de kustgebergten van Venezuela.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Een van de algemeenste vogels in Bogotá, Quito en andere hooggelegen steden, vaak op gazons in parken en tuinen. In de páramo en het nevelwoud vaak op paden en langs bosranden.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen, en profiteert van halfopen cultuurland en stedelijk groen.

Wetenschappelijke naam

Turdus fuscater | d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1837

D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1837 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Turdus werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam komt van Latijn turdus, 'lijster'. De soortnaam komt van Latijn fuscus, 'donkerbruin', en ater, 'zwart': 'bruinzwart'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit La Paz, Bolivia.