Alle soorten › Eendachtigen › Eenden, ganzen en zwanen › Ringtaling
Ringtaling | Callonetta leucophrys
Ringed Teal | Pato de collar | Marreca-de-coleira
De ringtaling is een kleine eend van beboste moerassen en poelen in het laagland van het zuidelijke deel van Zuid-Amerika. Hij zit vaak op takken boven het water en broedt in boomholten. In het gidsgebied komt hij alleen in het oosten van Bolivia voor.
Geluid
Het mannetje laat een zacht, langgerekt fluitend wieoe horen; het vrouwtje een snelle reeks korte, schorre kwaakjes.
Opname: Franco Vushurovich — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
35–38 cm, klein en compact, met een korte, blauwgrijze snavel en roze poten. Het mannetje heeft een lichtgrijs gezicht, een zwarte streep van de kruin over de achterhals die als een halve kraag naar voren doorloopt, een roze borst met zwarte stippen, fijn gestreepte grijze flanken en een kastanjebruine rug. Het vrouwtje is bruin, met een opvallend koppatroon: een witte wenkbrauwstreep, een witte wangvlek met een donkere streep erdoor en een witte keel; de onderdelen zijn gebandeerd. In vlucht tonen beide seksen een witte vlek op de bovenvleugel en een groene spiegel.
Verwarringssoorten
De amazonetaling Amazonetta brasiliensis is groter en bruiner, zonder kraag of gezichtspatroon, en heeft een witte spiegel achter op de vleugel. De zilvertaling Spatula versicolor heeft een donkere kap, roomwitte wangen en een blauwe snavel met gele basis. De Chileense taling Anas flavirostris heeft een gele snavel en een bruin gevlekt kleed. Het vrouwtje van de maskerstekelstaart Nomonyx dominicus heeft eveneens twee donkere strepen over een lichte kop, maar heeft een stijve, vaak opgestoken staart en duikt veel.
Leefgebied
Poelen, moerassen en trage beken in of bij bos in het laagland, zoals galerijbos, Chaco-bos en moerassige savanne met bomen, meestal onder 500 m. Eet zaden, waterplanten en kleine ongewervelden, grondelend en aan de oever. Nestelt in boomholten en ook in oude nesten van monniksparkieten of ovenvogels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia in het oostelijke laagland, van het zuiden van de Beni via Santa Cruz tot in de Chaco. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Paraguay, het noorden van Argentinië, Uruguay en het zuiden en zuidwesten van Brazilië. Wordt veel in gevangenschap gehouden; ontsnapte vogels kunnen ook elders opduiken.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het oosten van Bolivia langs bosranden van poelen en moerassen, vooral in de Chaco en rond Santa Cruz. Kijk ook naar takken boven het water, waar paartjes vaak rusten.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De stand lijkt stabiel; plaatselijk gevoelig voor ontbossing en het droogleggen van moerassen.
Wetenschappelijke naam
Callonetta leucophrys | (Vieillot, 1816)
Vieillot beschreef de soort in 1816 als Anas leucophrys; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Callonetta werd in 1936 ingevoerd door Delacour. De geslachtsnaam komt van Grieks kallos, 'schoonheid', en netta, 'eend'. Grieks leukos, 'wit', en ophrus, 'wenkbrauw', dus 'met witte wenkbrauw'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.